The times, they are a-changin’ (3): vrijwilligerswerk

2004, een zomer zonder vliegen. Ik had net mijn rijbewijs gehaald. Samen met Jan was ik chauffeur van een Bouworde-minibusje. Het thuisfront hield zijn hart vast. Twee en een halve dag reden we van de Tiensesteenweg in Leuven helemaal tot in een onooglijk dorp in het Roemeense achterland, niet ver van de grens met Moldavië. Met z’n achten zouden we er een speelpleinwerking opzetten.

Het was een opwindende reis. De Duitse autostrade straalde vertrouwdheid uit, in Oostenrijk was ik eerder. De eindeloze weg door de Hongaarse poesta had al iets exotisch. Na de Roemeense grensstad Oradea voelde ik me echt ver van huis. De kromgebogen vrouwtjes op een bankje, de kleurrijke huisjes, de grijnzende mannen op hun paardenkarren, de onverharde wegen, de avondzon boven het zonnebloemveld, de vaalgrijze woonblokken in de provinciestad, alles was anders. Ik was niet langer in een wereld die ik kende.  Samen met enkele oud-Sovjetstaten en één enkel project in Afrika vormden de Roemenië-kampen de verre bestemmingen binnen het aanbod van de vrijwilligersorganisatie.

Dat was nog geen vijftien jaar geleden. Ik behoor niet meer tot de doelgroep van Bouworde. Op de website doorloop ik de lijst met bestemmingen voor de zomer van 2018. Oeganda, Sri Lanka, Ecuador, zelfs Afghanistan – het kan allemaal! Of België, toch nog. Europa ook, maar niet meer met de minibus. Zelfs naar Tsjechië gaan vrijwilligers anno 2018 met de vlieger.

En Roemenië? Het land is geasfalteerd nu en ik vind ik het niet langer terug als bestemming in het aanbod van Bouworde. Ook vrijwilligersorganisaties zijn deel van de tijdsgeest – willens nillens? Zijn de tijden dan écht zo veranderd, en hoe jammer mag ik dat vinden? 

Ik blijf sowieso voor altijd een beetje eenentwintig.

Zelf naar Roemenië overland deze zomer?

  • ZZV-crewmember Toby fietste in 2016 naar Istanbul en doorkruiste toen ook Roemenië. Foto’s en impressies op www.theroadtoistanbul.weebly.com, meer bepaald bv. in deze post.
  • Brussel – Boekarest is 2200 km. Met de trein geraak je er oa. via Wenen en Boedapest. Alle informatie over treinen in en naar Roemenië vind je op de site van Interrail.
  • Met de steun van Europa heeft Roemenië de laatste 20 jaar het wegennet een grondige update gegeven. Paard en kar verdwijnen langzaam maar zeker uit het straatbeeld – maar is het aan ons hier een nostalgische reflex bij te hebben?

Tot slot nog even dit: met of zonder vliegtuig, dicht bij huis of aan de andere kant van de wereld: vrijwilligerswerk doen en je vrije tijd opofferen om het leven van andere mensen ietsje beter te maken, verdient al onze steun – zonder onderscheid. Laat dat bovenal duidelijk zijn! 

 

Leave a Reply