1001 verhalen-zonder-vliegen, alle 1001 goed!

Trolley, rugzak of handtas? Boon Breyne  en zijn vriendin willen niet kiezen, dus nemen ze het maar alle drie mee op reis. Avontuur in de bergen of chique winkels in de stad? Alletwee! Bus, trein of carpool? Allemaal even goed! Boon mailde ons vier foto’s met vier verhalen en we delen ze graag met de rest van de wereld, omdat er nooit genoeg verhalen kunnen zijn!

“Afgelopen winter vertrok ik vanuit België met de Flixbus.  Mijn vriendin kwam met de bus vanuit Italië, en we ontmoetten elkaar in Wenen. Daar verzeilden we in het Fiedler & Sohn Klavierhaus. Alhoewel we er duidelijk als studenten uitzagen zonder het vermogen om ons een piano aan te schaffen, liet de man in de winkel ons vrij om gelijk welke piano uit te proberen. Ondertussen werkte hij verder aan een andere piano, en dat tot lang na het officiële sluitingsuur. Een gezelligere situatie net voor Kerstmis konden we ons niet dromen!”

“De terugreis in eerste klasse – slechts enkele euro’s duurder dan tweede klasse – van Salzburg (Oostenrijk) naar Brussel diezelfde afgelopen winter was een waanzinnig toffe ervaring. We namen een Meridian-trein naar München, een ICE naar Köln en een Thalys naar Brussel voor €100 p.p.. Wachten in het station was nog nooit zo fijn, loungeruimtes zoals ik ze zag in de Oostenrijkse en Duitse stations, wanneer krijgen we die in België?”

“Het heerlijke aan reizen per bus, trein en al carpoolend is dat je door al dan niet voorziene tussenstops soms plots tijd krijgt in een plaats waar je altijd als eens wilde passeren. Op een mooie zomeravond belandde ik na een busreis vanuit het midden van het land in Aosta, in Noord-Italië aan de voet van de Alpen. Ik ging snel slapen, want ik was plotseling op het idee gekomen om de volgende ochtend van zodra de zon opkwam de berg op te wandelen. Helemaal ongepland stond ik in alle vroegte op een van de mooiste plekken waar ik ooit was – en dat totaal onverwacht! Het vooruitzicht op een ontbijt en een rit met BlaBlaCar konden mij toch nog overhalen om er niet voor altijd te blijven.”

“Met Blablacar ging ik dan over de Alpen tot aan het station van Martigny in de Rhônevallei in Zwitserland, want van daaruit zou ik de trein naar huis nemen. Het panorama tijdens de afdaling van de Col du Grand Saint-Bernard over de bocht van de Rhonevallei was gewoon te machtig, ik zou het nooit of te nimmer voor een vliegreis willen inruilen!

Reizigers inspireren reizigers: met de trein naar Zwitserland!

Heerlijke feelgood op facebook gezwierd door Tom Nijsen & Co uit Hasselt – gewoon veel te leuk om niet te delen! We krijgen onmiddellijk zin om op de trein te springen, en hopelijk is hij dan ook even defect ;). Zelf ook leuke foto’s van op je vliegvrije bestemming? Deel ze op sociale media, tag Zomer Zonder Vliegen, of stuur ze ons per mail en maak kans op een Interrailpas! Alle info op onze wedstrijdpagina! Je foto komt sowieso op onze fotowall terecht, en wie weet ook op onze blog en facebookpagina, veel succes!

Frankrijk (3): De Vroolijke Tocht

Meer dan honderd jaar geleden schreef Cyriel Buysse De Vroolijke Tocht, over zijn Tour de France per automobiel in oktober 1910. De jaren daarna schreef hij nog drie andere verhalen over reizen in Frankrijk. Samen vormen ze een prachtig tijdsdocument waarin Buysse het genot van Frankrijk en reizen per auto bezingt, verhalen die tevens een verhelderend beeld geven van de maatschappij destijds.

De Vroolijke tocht begint met een schaamteloze ode aan de auto, Buysse was geen liefhebber van treinen. De auto is een vrije vogel, een renner, een landloper en een dromer, schrijft hij.  En toch is het De Vroolijke Tocht een verre van gedateerd reisverhaal, integendeel. Buysse schrijft letterlijk: Wij reizen niet om te vliegen, wij reizen om te zien. Het is Zomer Zonder Vliegen avant-la-lettre. De Vroolijke Tocht gaat over het trage reizen, het gezapige genieten,  het goede leven als god in Frankrijk.

Ik ken niets mooiers op de wereld dan de verrukkelijke streek die zich uitstrekt tussen Carcacassone en Lourdes, langs de groene heuvels en dalen van de Ariège. In Carcassonne had ik willen beeldhouwer zijn, om in somber basalt de tragische grootsheid van de oude Cité uit te beelden. Hier zou ik willen schilder zijn, om in tere kleuren en lijnen de innige bekoring van dit pastorale land terug te geven.

‘t Is een gezegend land en het wekt geen verwondering dat zwervers het tot hun beloofde land schijnen te hebben uitverkoren. Hoeveel van die heerlijke landlopers, zoals ze alleen en uitsluitend in Frankrijk bestaan, fier en eenzaam, echte vrijheidsvogels, poëten van de grote weg, komen en gaande zonder zich ooit ergens, al was’t maar voor één enkele, vaste, kalme dag te willen vestigen, onverschillig voor honger, koude, warmte, en hun gans aards bezit in een pakje op de rug dragen. Daar zit er weer één, op die zachte grasberm, onder de schaduw van een boom, met prachtig vergezicht op de zilvertoppen van de Pyreneeën. Dáár, en niet elders heeft hij willen zitten om te lunchen, hij eet een groot stuk droog brood met witte kaas en hij drinkt rode wijn uit een halfvolle fles.

Meer lezen over Frankrijk?

  • In 2010 reed fotograaf Michiel Hendryckx in het spoor van Cyriel Buysse 5000 kilometer door Frankrijk, waarbij hij halt hield bij alle plekken die Buysse heeft beschreven in zijn vier reisverhalen. De Vroolijke tocht, uitgegeven bij Lannoo is een heruitgave in geactualiseerde spelling van de verhalen van Buysse, met een uitgebreid voorwoord van Hendryckx. Ideaal voor enkele nostalgische uurtjes lezen om het verlangen naar Frankrijk aan te wakkeren.
  • Over het verlangen naar Frankrijk gesproken, voor wie niet graag leest maar liever prentjes kijkt, is er het gelijknamige fotoboek over het mooiste land ter wereld van diezelfde Michiel Hendryckx.
  • Nog meer voor de échte Frankrijkliefhebber: De ontdekking van Frankrijk van Graham Robb, over de geschiedenis van Frankrijk in de afgelopen drie eeuwen zoals je die nog nooit las, fantastisch boek!
  • En tot slot: deel 1 en 2 uit onze eigen mini Frankrijk-trilogie vind je hier en hier

Uit onverwachte hoek

We kregen een mail van Stefaan. Hij vliegt de wereld rond en daar heeft hij het steeds moeilijker mee. Onder collega’s voelt Stefaan zich met zijn groene gedachtegoed eerder een outsider en ook zijn werkgever is vermoedelijk niet echt fan van zijn mening, daarom houden we zijn bijdrage anoniem. Zomer Zonder Vliegen gaat undercover – Stefaan is een fictieve naam – met een opiniestuk recht uit het hart.

Ik ben een piloot en vliegen is mijn passie. Wat als je iets graag doet waarvan je weet dat het je omgeving of jezelf schade toebrengt?

 

Rokers worden bij elke aankoop van een pakje sigaretten door schrikwekkende beelden herinnerd wat de gevolgen van het roken. Er bestaat een groot aanbod aan middelen om te stoppen, van nicotineklevers tot zelfhulpgroepen. Het zien van dierenleed zet velen ertoe aan vegetariër te worden. Campagnes als dagen zonder vlees zijn ondertussen goed bekend. Vegan- en vegetarische restaurants zijn overal te vinden.

 

Maar wat met het verbruiken van fossiele brandstoffen? Met de gevolgen van de uitstoot van CO2 worden we in het dagelijks leven op een veel minder directe manier geconfronteerd. Er rust weinig tot geen taboe op fossiele brandstoffen. Bij het boeken van een vliegticket krijg je geen foto’s van stijgende zeespiegels te zien. Bij een tankstation bekijkt niemand je scheef als je met een dikke vervuilende auto komt tanken. Tom Waes die er voor het plezier enkele tonnen brandstof doorjaagt met een Boeing wordt als vermaak gezien zonder veel verdere bedenkingen over de ecologische kant van een dergelijke stunt. We weten dat er iets niet klopt, maar ons geweten lijkt snel gesust wanneer het over CO2-uitstoot gaat.

 

Ik ben als een longarts die dagelijks met de gevolgen van roken wordt geconfronteerd én toch zelf blijft roken. Ik ben piloot van beroep, ik ben mij bewust van de impact van vliegen, maar toch moet ik toegeven dat ik ook voor privéreizen nog steeds het vliegtuig neem. Dagelijks blaas ik als piloot tonnen brandstof de lucht in en dat begint meer en meer te wringen. Het besef dat we met z’n allen écht niet goed bezig zijn dringt door.

 

Industrie

Elke dag transporteer ik honderden mensen over (te) verre afstanden naar overal ter wereld. Ik werk in de industrie die toerisme heet – even vervuilend als de goorste chemische of andere industrie – alleen zien we dat zo niet. Wat we zien zijn mooie instagram- en facebookfoto’s en glanzende reisbrochures. Wat we niet zien of waar we snel van wegkijken zijn foto’s van lekkende petroleumleidingen, een stijgende zeespiegel, olierampen in het midden van de oceaan,…

 

De luchtvaartsector zelf beweert met veel aandacht te handelen voor het milieu. Er wordt gretig gepronkt met milieucertificaten en  nieuwe zuinige toestellen. Het is grotendeels schone schijn. De luchtvaart is bovenal een industrie, in een vrije markt. Dat wil zeggen: als er kan bespaard worden, dan zal er ook bespaard worden – heel vaak ten koste van het milieu.

 

Ik ben zelf piloot, ik ben deel van de industrie en heb geen andere keuze dan mee te gaan in een loutere economische kortetermijnlogica. Enkele voorbeelden:

  • Brandstof ‘tankeren‘, met andere woorden extra brandstof tanken op goedkopere luchthavens. Wanneer ik naar een bestemming vlieg waar de brandstof duur is, neem ik extra brandstof mee om zo weinig mogelijk te moeten bijtanken voor de terugvlucht. Het meenemen van deze extra brandstof geeft natuurlijk ook extra verbruik tijdens de vlucht. Ik mag dan nog met een zuinig toestel rondvliegen, als het vol goedkope brandstof zit, brengt dat weinig zoden aan de dijk.
  • Vliegen aan hoge snelheid: Hoe meer vluchten een vliegtuig uitvoert, des te groter de omzet van de luchtvaartmaatschappij. Wanneer de brandstofprijs laag is, word ik gevraagd sneller te vliegen. De kost voor het extra verbruik dat hiermee gepaard gaat wordt toch gecompenseerd door de lage brandstofprijs. Geen vuiltje aan de lucht, niet? Bij vertragingen hebben passagiers recht op een financiële compensatie. Ik heb al vluchten gedaan waarbij me gevraagd werd net onder de maximumsnelheid te vliegen om de vertraging goed te maken. Dit betekent opnieuw: een groter verbruik, maar financieel voordeliger voor mijn werkgever – alweer ten koste van het milieu.

Ik ben piloot geworden vanuit een passie voor vliegen en geloof me, dat is het nog steeds. En toch, zelfs ik vind het gemak waarmee we vandaag het vliegtuig nemen, ronduit waanzinnig. De luchtvaartsector boomt, meer is beter is het devies van de hele industrie.

 

Cultuur

Because I can, antwoordde een Amerikaan mij onlangs toen ik hem vroeg waarom hij met een wapen in z’n auto rondrijdt. Ach, die domme Amerikanen en hun idiote wapenlobby, dacht ik zelfgenoegzaam bij mezelf. Het recht op wapendracht is diepgeworteld in de Amerikaanse cultuur en juist daarom is het zo moeilijk aan dat recht te raken, hoewel het meer dan ooit in vraag gesteld wordt.

 

Maar toch, als ik er verder over nadenk, besef ik dat er niet zoveel verschil is tussen vrije wapendracht en onze vliegverslaving. Waarom consumeren we vliegreizen zoals we het nu doen? Omdat het kan. De zoektocht naar goedkope vliegtuigtickets en daarna de wereld rondreizen: het lijkt wel deel van onze westerse cultuur te zijn geworden. Vakantiefoto’s kunnen niet extreem of exotisch genoeg zijn.

 

De milieukost van vliegen is onnoemelijk veel hoger dan de prijzen die we voor onze tickets betalen. Het lijkt een controversiële gedachte, maar stel dat we effectief een maximum zetten op de globale toelaatbare CO2-uitstoot van vliegtuigen, dat we de hoeveelheid totaal beschikbare tickets of vluchten afhankelijk maken van wat onze aarde en ons klimaat aankan. Hoe zou reizen er dan gaan uitzien?

 

Ik wil nog lang piloot blijven. Het kan ironisch lijken, maar misschien is dat op dit moment wel dé manier waarop ik mijn steentje kan bijdragen aan het verlagen van de milieuimpact van vliegverkeer. Ik sus mij met de gedachte dat ik steeds op een zo zuinig mogelijke manier zal vliegen. Al moet ik toegeven dat ik meestal gewoon doe wat mijn werkgever me vraagt, alles wordt gemonitord en bij te grote rebellie zou ik snel op het matje worden geroepen…

 

Vliegen is mijn passie, ook ik vlieg nog steeds because I can. En toch, als er morgen voor mij geen job meer is omdat het aantal vluchten gereduceerd wordt tot een verantwoorde hoeveelheid, zou ik dat aanvaarden, onmiddellijk! Ik ben rechtstreeks handlanger van de sector zelf, maar toch wil ik in ieder geval de discussie aanwakkeren over waar het met onze vliegverslaving naar toe moet!

To boldly go where no man has gone before (… zonder vliegtuig): de Baltische Staten!

Heb jij al beloofd niet te zullen vliegen deze zomer? Onze wereldkaart begint al aardig vol te staan met vliegtuigvrije bestemmingen! Maar… er zijn nog een aantal blinde vlekken: tot nu toe is er niemand die zonder vliegtuig naar de Baltische Staten gaat. Je geraakt er nochtans super gemakkelijk met de trein of nog beter… met de boot! Vanuit Travemünde of Kiel aan de Duitse kust (700 kilometer rijden van Brussel) kan je bijvoorbeeld met Stenaline over de Noordzee en de Baltische Zee naar verschillende kuststeden in Litouwen en Letland – en dat voor nauwelijks 300 euro voor een auto met vier personen! Redenen genoeg om Estland, Letland en Litouwen als je volgende vakantiebestemming te kiezen! Wij geven drie must-go’s in de meest zuidelijke van de drie Baltische Staten: Litouwen.

  • De Koerse Schoorwal

The Curonian SpitKoerse Schoorwal in mooi Nederlands is een ronduit fascinerende plek. De  landtong is bijna 100 kilometer lang en maximum nauwelijks enkele kilometer breed, met duinen tot 60 meter hoog aan de kust en een mysterieus boslandschap in het binnenland. Het is een fantastisch fiets- en wandelgebied, waar de broze fragiliteit, de ongelooflijke kracht en de eindeloze schoonheid van de natuur hand in hand gaan. Wat de Curonian Spit nog meer bijzonder maakt is dat het zuidelijke stuk deel uitmaakt van de  Russische enclave Kalinigrad.

  • Het Litouwse platteland

In de landelijke gebieden van Litouwen lijkt de tijd stil te staan. De kleurrijke houten huisjes, de vredevolle gehuchten, de verweerde schuren verstopt in het landschap, de desolate wegen: het is een zegen voor de 21ste-eeuwse reiziger verlangend naar wat echt, puur en onaangeroerd is.

En toch – wat je misschien niet leest in de meeste reisgidsen –  heeft de authenticiteit ook wel een zuur randje. De realiteit achter al die schoonheid is immers minder pittoresk. Op het tweede gezicht verraden veel huizen een hoge mate van verval. Landbouw en andere economische activiteiten zijn schaars op het Litouwse platteland, veel huizen zijn onbewoond. Meer dan een half miljoen mensen verlieten het land in het de afgelopen twee decennia. Hoe dan ook, het Litouwse platteland kruipt onder je vel, het is een confrontatie met die eeuwige vraag: waarom reizen we en waar zijn we als reiziger naar op zoek?

 

  • Vilnius

De hoofdstad van het land mag natuurlijk niet ontbreken bij een reis naar Litouwen. De oude historische binnenstad met zijn vele kleine steegjes en kerken, gebouwd in verschillende stijlen tussen 1400 en 1800, straalt één en al gezelligheid uit. Dat restaurant- en cafébezoek er over het algemeen voor ons relatief goedkoop uitvalt, is mooi meegenomen!

  • De Baltische Weg

Een land is zijn geschiedenis. Als uitsmijter geen plek maar een historische gebeurtenis die waarschijnlijk zijn gelijke niet kent. De Baltische Weg zegt veel over de veerkracht van de bevolking van de drie Baltische Staten. Op 23 augustus 1989 vormden bijna twee miljoen mensen (een kwart van de totale bevolking) een mensenketting tussen de drie hoofdsteden Vilnius, Riga en Talinn, als vreedzaam protest tegen 50 jaar Russische overheersing en vóór onafhankelijkheid. De beelden van die dag bijna 29 jaar geleden bezorgen je nog steeds kippenvel – een nooit geziene uiting van hoop en solidariteit!

 


De zomer van je leven… met Interrail!

… en misschien beleef je die zomer zelfs helemaal gratis en voor niks! Doe mee aan onze fotowedstrijd en maak kans op één van de drie Interrail Global Passes t.w.v. elk 382 € (!) die we deze zomer weggeven. De eerste ronde loopt tot en met 27 mei. Alle info vind je op de wedstrijdpagina! Iedereen kan meedoen, zolang je foto maar getrokken is op een vliegtuigvrije bestemming ;)!

Van Lissabon tot Boekarest, van Stockholm tot Rome… met de Interrail Global Pass reis je in een periode van één maand voor tien vrij te kiezen dagen onbeperkt met de trein in 30 Europese landen. De pass is te gebruiken tot eind 2019. Meer info over Interrail en de verschillende formules vind je op de Interrail-website.

Ladies and Gentlemen… Goede reis/Enjoy your journey/Bon voyage/Buen viaje/Gute Reise/Buon viaggio! 

 

Stem op onze Vraag voor de Wetenschap

Zomer Zonder Vliegen doet mee aan de campagne “Vraag voor de Wetenschap”. En jij kan ons daarbij een duwtje in de rug geven door op onze vraag te stemmen op de website van de campagne!

Zomer Zonder Vliegen gaat over een andere manier van reizen: trager, bewuster, minder ver. Zelfs los van het milieuaspect zijn we overtuigd van de waarde en de schoonheid van reizen zonder vliegtuig. Maar laat het heel duidelijk zijn: we twijfelen niet aan het belang en het nut van vliegtuigen in onze moderne wereld. De hamvraag blijft wat een realistisch toekomstbeeld is als het over vliegen gaat. Welke technologische ontwikkelingen zijn nog mogelijk en welke verantwoordelijkheden dragen enerzijds wijzelf en anderzijds overheden en bedrijven om de milieu-impact van vliegen binnen aanvaardbare grenzen te houden?

Vraag het aan de Wetenschap is een initiatief van het Fonds Wetenschappelijk Onderzoek Vlaanderen (FVO). Het eerste deel van de campagne loopt van 17 april tot 27 mei. Nadien gaan onderzoekers aan de slag met alle ingediende vragen, om ze te bundelen in een reeks overkoepelende vragen. Op basis van die overkoepelende vragen ontmoeten onderzoekers, organisaties, bedrijven en enkele burgers elkaar op een aantal nachten van de wetenschap, gepland voor dit najaar. Daar worden die overkoepelende vragen inhoudelijk verdiept. In deze fase zal er ook op een aantal bestaande events aan de geïnteresseerden worden teruggekoppeld waar de wetenschap met betrekking tot die vragen al staat en welke uitdagingen er nog zijn.

Ook de krant het Nieuwsblad gaat de komende weken dagelijks dieper in op één van de ingezonden vragen, dus misschien ook op die van ons?

 

 

We moeten eens praten over… Duitsland (❤!)

Beter een goede buur dan een verre vriend, maar hoe goed kennen we onze buren? Wie is er onlangs nog in Duitsland geweest? Het land wordt zwaar onderschat als reisbestemming, en dat is nergens voor nodig vinden wij van Zomer Zonder Vliegen. Wir lieben Deutschland! Simpel: tien bestemmingen, tien foto’s, tien redenen om Duitsland als je volgende vakantiebestemming te kiezen. Klik op de foto’s voor meer info, Gute Reise!

De ultieme ZZV-tips voor jouw zomer zonder vliegen!

Ladies and gentlemen, this is your entire crew speaking…! De ZZV-crew zet voor jou enkele van haar persoonlijke favoriete vliegtuigloze bestemmingen op een rijtje, reizen of plekken waar we bijzonder goede herinneringen aan overhouden en zeker nog eens terugkeren! Zelf nog tips? Laat ze ons weten via mail, facebook, deel je foto op onze wedstrijdpagina en inspireer andere reizigers! Een zomer zonder vliegen, de zomer van je leven… zelfs in de winter ;-)!

  •  Esther: Oostenrijk

Tien dagen (!) deden we erover, met de auto van Salzburg naar Wenen. Via de snelweg nauwelijks drie uur rijden, maar langs kleine, kronkelige wegen is het een absolute aanrader voor slow travelers. Dorpje na dorpje val je van de ene verbazing in de andere: van het microklimaat in de Wachauvallei  waar abrikozen worden geteeld alsof je in Zuid-Spanje bent – tot het grote aantal fietstoeristen die de Donau door verschillende landen volgen, en met als kers op de taart Wenen. De Oostenrijkse hoofdstad krijgt best veel toeristen te verwerken, maar eens je de kleine hoekjes en kantjes van de stad leert kennen, kan je je goed voorstellen waarom Wenen al voor het negende jaar op rij is uitgeroepen tot “beste stad ter wereld om te leven”!

  • Nelson: Parque National de Aigüstores, Spanje

Het Parque National de Aigüstores in de Spaanse Pyreneeën ten westen van Andorra is een wandelparadijs met toppen tot meer dan 3000 meter. De GR11 – de wandelroute dwars door de Pyreneeën van de Atlantische Oceaan tot de Middellandse Zee – loopt ook pal door het Park. Je geraakt makkelijk in de Pyreneeën met de trein, bv. via Toulouse of Perpignan. Of als je een fietser en/of Tour de France-liefhebber bent, via de Port de la Bonaigua! Op de terugweg kan je ook Games of Thrones-stad Girona (ten noorden van Barcelona) meepikken – ik was trouwens op Erasmus in die stad!

  • Toby: Frankrijk in alle hoeken en kanten

Als kind wandelden we met het gezin de hele GR5 (bewegwijzerde wandeling van Bergen-op-Zoom naar Nice). Dat was een tienjarenproject – van mijn vijfde tot mijn vijftiende – en zeven zomers lang wandelden we door Frankrijk. Ieder jaar ontdekte ik een ander stukje van het land. Mama, is dat nu een Vogees?, vroeg ik, en ik wist met mijn verwondering geen blijf. De verwondering is nooit meer weggegaan, ik ging nog vaak naar de Vogezen terug en ieder jaar herontdek ik Frankrijk. Geen land in Europa kent voor mij zo een grote verscheidenheid als onze zuiderbuur. Er één favoriete plek uitpikken is onmogelijk, maar als het echt moet, kies ik voor de Causses in het Centraal Massief, waar snelstromende rivieren honderden meter diepe kloven hebben uitgesneden in de kalkplateaus. Tot in de 20ste eeuw was dit een totaal onherbergzame streek en ook nu nog is er boven op de hoogvlaktes nauwelijks leven te bespeuren. 

  • Peter Paul: Schotland

Mijn meest onvergetelijke vliegtuigloze reis deed ik… in de winter!  Samen met Jones reisde ik met de boot en de bus voor minder dan 100 euro naar Schotland. We deden een vijfdaagse trektocht in het westen van het land, van het Glenfinnanviaduct naar het plaatsje Inverie, dat vermeld wordt in het Guinness Book als meest afgelegen dorp in Groot-Brittanië! In putje winter sliepen we ofwel in de tent ofwel in bothies – eenvoudige berghutten. Onderweg kwamen we meer herten en Schotse hooglanderkoeien tegen dan mensen. Soms liepen we tot onze heupen door de sneeuw, wat zwaar kon zijn, maar de vergezichten maakte het absoluut de moeite waard. Jones overleed enkele maanden later, wat de herinnering aan deze reis nog meer bijzonder maakt.

 

Zomer Zonder Vliegen: voor elk wat wils!

Joepi, buitenspeeldag vandaag! Ook Zomer Zonder Vliegen gaat naar buiten. Er is niet alleen de Zomer Zonder Vliegen Knutselworkshop op woensdag 16 mei, je vindt ons ook op de Duurzaam Reizen Soirée van Milieuwerkgroep van JNM op 26 april en op zaterdag 6 mei kan je met ons in gesprek gaan op Gent aan Zee.

More to come, en niet alleen voor Gentenaars !

Knutselworkshop, duurzaam reizen soirée, Gent aan Zee… Qué?

  • De zomer komt eraan! Ook voor kinderen kan het een Zomer Zonder Vliegen worden! Om helemaal zin te krijgen in de zomer organiseren we een leuke knutselworkshop voor alle kinderen van 6 tot 12 jaar. Wil je ook wel eens zonder vliegtuig op vakantie? Gaan we dan deze zomer niet gewoon lekker met de trein? En… waarom knutselen we die trein dan niet gewoon helemaal zelf in elkaar? Kom naar onze knutselworkshop op woensdagmiddag 16 mei van 14u tem 16.30u in het Vredeshuis in Gent en je zal zien hoe je zoiets fikst. De Knutselworkshop is een samenwerking tussen Zomer Zonder Vliegen, Gents Milieufront en Knutselien. Inschrijven verplicht, inschrijven kan hier.

 

  • Het programma van de Duurzaam Reizen Soirée op donderdag 26 april vindt je op facebook.  Zomer Zonder Vliegen verzorgt de inleiding van de avond die plaats vindt in het Treck Hostel in Gent. Verder op het programma oa. het verhaal van een treinreis naar China en van een liftavontuur tot in Afrika, en tips en tricks voor fietsreizen!

 

  • Op zondag 6 mei 2018 wordt tijdens het  gratis klimaatfestival ‘Gent aan Zee‘ de Bijlokesite omgetoverd tot een gezellig kustdorpje. Gent aan Zee is een zomers festival rond het thema duurzaamheid, met inspirerende workshops, verhelderende lezingen, een klinkend debat, zilte strandanimatie,  een gezellige info-en boerenmarkt, een speakerscorner en een speciaal programma voor de kinderen. Kom af, ‘t wordt een vree wijze dag en ga naar ons op zoek op de infomarkt! Alle info over Gent aan Zee vindt je hier