De magie van de veerboot (2)

Het was een kille, grijze herfstdag, de tweede dag van een weekend fietsen in Nederland. De duisternis valt snel, de temperatuur gaat gevoelig omlaag en het begint te miezeren. Het was een fantastisch weekend geweest – een groots avontuur in pocketformaat. Op het jaagpad langs het kanaal naar Vlissingen ben ik helemaal alleen. De diepblauwe letters aan het terminalgebouw van de ferry naar Breskens lichten fel op – het licht als een warme gloed die mij naar de warmte van thuis doet verlangen. Op de Westerschelde zie ik  in de verte de lichtjes van de haven van Zeebrugge flikkeren. Er is een zeeman aan mij verloren gegaan.

Zelf bootje varen dichtbij huis?

Ben je op zoek naar een combinatie citytrip – natuurbeleving? Wij hebben een supertip… de waterbus!

  • Na Londen, New York en Rotterdam varen er ook in Antwerpen bussen op het water. De waterbus – een halve speedboot – vaart ieder half uur van het Steenplein naar Kruibeke en Hemiksem. Alle info vind je hier
  • Je stapt op in het hart van de stad en nog geen twintig minuten later sta jij aan de rand van de polders van Kruibeke, met zijn 6 vierkante kilometer het grootste overstromingsgebied van Vlaanderen en een fantastisch wandel- en fietsgebied. Ga er heen en verwonder je… natuur en open ruimte in Vlaanderen, het is nog al niet naar de wuppe!

 

We want you… for season 2!

Verander de wereld, begin bij jezelf! De eerste editie van Zomer Zonder Vliegen hebben we opgezet met een zeer kleine groep enthousiastelingen. We dromen van een tweede seizoen, maar dat kunnen we niet alleen! Heb je interesse om mee te werken aan het vervolg van Zomer Zonder Vliegen?

Laat via dit formulier weten dat je geïnteresseerd bent en op welke manier je misschien kan meewerken aan Zomer Zonder Vliegen.

Midden oktober plannen wij een evaluatiemoment van het eerste seizoen en een eerste samenkomst met iedereen die geïnteresseerd is om mee te werken aan de tweede editie. De exacte datum, locatie, ea. worden later meegedeeld. Bedankt ook aan iedereen die zijn interesse al eerder liet weten, we keep in touch!

Fiets op de trein

Dag meneer, waar kan ik mijn fiets zetten? Het antwoord is altijd anders. Op het platform, achteraan de trein, vooraan in de trein, in de voorlaatste wagon, gewoon in de gang,… Heerlijk vind ik dat, die zweem van anarchie. De trein is altijd een beetje reizen. Maar toch, het lijkt me niet de ideale tactiek om mensen te overtuigen de trein te nemen voorafgaand aan een fietstocht in eigen land.

Terzijde, ik vroeg het eens na bij de NMBS: het vervoer van fietsen vinden ze geen prioriteit, ze zien het eerder als een gunst aan de reiziger. Ik zal er aan denken als ik de volgende keer 8 euro betaald heb voor een dagticket en mijn fiets op de grond klettert op het platform.

Met de fiets op de trein, hoe zit dat nu?

  • Voor een enkele rit betaal tussen éénder welke twee Belgische stations betaal je de vaste prijs van vijf euro. Sinds kort hoef je het biljet zelf in te vullen, maar koop je het fietsbiljet voor een welbepaald traject.
  • Voor een dagticket (in de praktijk dus meestal voor een heen- en terugreis) betaal je 8 euro. 
  • En in het buitenland? Europa is verenigd, maar niet als het over treinen en fietsen meenemen op treinen gaat. Bij iedere spoorwegmaatschappij of soort trein (IC, regionaal, internationaal,…) werkt het anders: fietsen toegelaten/niet toegelaten, met of zonder toeslag, met of zonder reservatie,… We zeiden het al: de trein is altijd een beetje reizen, of hoe marketingslogan anders kan geïnterpreteerd worden dan hoe ze ooit bedoeld is.
  • Soms kan een blue-bike handiger en goedkoper zijn voor een dagje trein/fietscombinatie. Echt comfortabel zijn de zware fietsen niet als je kilometers wil vreten, maar voor een rondritje in de stad zij ze perfect! Blue-bike werkt met een jaarlijks lidmaatschap van 12 euro en je kan de fietsen aan 53 Belgische NMBS-stations ontlenen voor maximum 3,15 € per 24 uur. In veel steden is het gebruik gratis, een overzicht vind je hier.

Temptation Highway

De Autostrada Azzurro langs de Adriatische Zeekust is een fenomenaal bouwwerk. Tussen Genua en La Spezia volgt 100 km lang de ene viaduct na de andere tunnel – in een bijna belachelijk tempo en in alle mogelijke hoogtes en lengtes. Voor niet-autoliefhebbers en zélfs autohaters is het de ultieme omgekeerde relatietest… Temptation Highway! Hoed af voor de ingenieurs en arbeiders die dit in de jaren 60 van vorige eeuw voor elkaar kregen. Onvermoeibaar wringt de weg zich overal door en tussen de steil uit de zee oprijzende Ligurische heuvels, na iedere hindernis ontvouwt zich een ander spectaculair panorama.

Met de vlam in de pijp… de weg is de bestemming – en dat geldt niet in het minst voor de weg naar Italië, zelfs met de auto. Zeg dat een niet-autoliefhebber het gezegd heeft!

Als een vliegtuig in de porseleinwinkel

Waar men gaat langs Vlaamse wegen, komt men soms een vliegtuig tegen. Het is een vreemd beeld, vanop het jaagpad langs de Schelde tussen Wetteren en Melle. Een Boeing 737 met Republique Populaire du /// op de romp geschilderd staat er al 25 jaar plompverloren op het dak van een evenementenhal. Het is een vliegtuig met een verhaal: begonnen als passagiersvliegtuig ergens in de vorige eeuw, geëindigd als presidentieel vliegtuig van de president van Benin en naar Wetteren versleept nadat het in Oostende aan de ketting was gelegd. Een vliegtuig met als enige bestaansreden de voorbijganger verstrooien en verbazen, daar kunnen we niets op tegen hebben!

Meer ongewone bezienswaardigheden dicht bij huis?

Wij geven er tien: tien willekeurige opmerkelijke plekken, markante bezienswaardigheden, gebouwen of andere bijzondere zaken die je op ontdekkingstocht in eigen land kan tegenkomen. Zelf ook ergens een vliegtuig of een olifant gespot? Laat het ons weten via mail of in de comments op facebook!

 

Citytrip naar Istanbul

 

Op 29 oktober 2018 is het feest in Istanbul: het is de dag van de officiële opening van İstanbul Yeni Havalimanı, de derde luchthaven van de stad. De bouw startte in 2015, het eerste deel wordt weldra opgeleverd, de laatste fase is voorzien in 2030. Het wordt een luchthaven van ondraaglijke grootte, op een oppervlakte van meer dan 77 km² en met een toekomstige capaciteit van meer dan 150 miljoen reizigers per jaar. Hon-derd-vijf-tig miljoen (*)! Voor de aanleg werden honderdduizenden bomen gerooid en ook voor de bouw van de derde brug over de Bosporus – die zorgt voor een deel van de ontsluiting – moest een groot areaal waardevolle natuur wijken – collateral damage van de vooruitgang.

Het belang van Istanbul in de wereldgeschiedenis kent zijn gelijke niet en de omvang van het culturele erfgoed dat er te ontdekken valt gaat de verbeelding ver te boven. Miljoenen toeristen per jaar bezoeken de stad, en gelijk hebben ze! En toch, wat met de onwerkelijk grote milieuimpact die dat veroorzaakt zowel in de lucht als op de grond? De vraag is legitiem, het antwoord niet zo eenvoudig.

(*) Ter vergelijking: de luchthaven van Zaventem – 12 km² groot – heeft een capaciteit van zo’n 25 miljoen reizigers per jaar.

Wat nu? Niet meer naar Istanbul?

Zomer Zonder Vliegen staat voor een andere manier van reizen: minder ver, trager, bewuster. Istanbul zonder vliegtuig lukt perfect. Het vraagt misschien iets meer tijd, maar je krijgt er zo veel meer beleving voor in de plaats. Of waarom niet alvast de heenreis zonder vliegtuig doen, met tussenstops in – ik zeg maar wat – Wenen of Boedapest?

  • Net deze week stuurde Janne Camps ons foto’s op voor onze wedstrijd. Ze reisde samen met Michiel met de trein naar Istanbul en fietste al 2000 kilometer in Turkijke. Het verhaal van de treinreis lees je op hun blog, meer bepaald in deze blogpost. Foto’s van deze treinreis vind je ook hieronder!
  • Janne en Michiel moesten vier maal overstappen tussen Boekarest en Istanbul. Toby-van-ZZV deed beter. Hij ging in 2016 met de bus van Istanbul naar Boekarest zonder overstappen. Het is reizen zoals in de tijd toen Internet niet bestond. Er rijden verschillende busbedrijven maar die zijn zeer moeilijk online te vinden. Als ze al een website hebben, is die totaal niet up-to-date, deze bijvoorbeeld. Hoe het dan lukt om zo’n bus te nemen? Gewoon naar het busstation gaan en opstappen, tiens!

1001 verhalen-zonder-vliegen, alle 1001 goed!

Trolley, rugzak of handtas? Boon Breyne  en zijn vriendin willen niet kiezen, dus nemen ze het maar alle drie mee op reis. Avontuur in de bergen of chique winkels in de stad? Alletwee! Bus, trein of carpool? Allemaal even goed! Boon mailde ons vier foto’s met vier verhalen en we delen ze graag met de rest van de wereld, omdat er nooit genoeg verhalen kunnen zijn!

“Afgelopen winter vertrok ik vanuit België met de Flixbus.  Mijn vriendin kwam met de bus vanuit Italië, en we ontmoetten elkaar in Wenen. Daar verzeilden we in het Fiedler & Sohn Klavierhaus. Alhoewel we er duidelijk als studenten uitzagen zonder het vermogen om ons een piano aan te schaffen, liet de man in de winkel ons vrij om gelijk welke piano uit te proberen. Ondertussen werkte hij verder aan een andere piano, en dat tot lang na het officiële sluitingsuur. Een gezelligere situatie net voor Kerstmis konden we ons niet dromen!”

“De terugreis in eerste klasse – slechts enkele euro’s duurder dan tweede klasse – van Salzburg (Oostenrijk) naar Brussel diezelfde afgelopen winter was een waanzinnig toffe ervaring. We namen een Meridian-trein naar München, een ICE naar Köln en een Thalys naar Brussel voor €100 p.p.. Wachten in het station was nog nooit zo fijn, loungeruimtes zoals ik ze zag in de Oostenrijkse en Duitse stations, wanneer krijgen we die in België?”

“Het heerlijke aan reizen per bus, trein en al carpoolend is dat je door al dan niet voorziene tussenstops soms plots tijd krijgt in een plaats waar je altijd als eens wilde passeren. Op een mooie zomeravond belandde ik na een busreis vanuit het midden van het land in Aosta, in Noord-Italië aan de voet van de Alpen. Ik ging snel slapen, want ik was plotseling op het idee gekomen om de volgende ochtend van zodra de zon opkwam de berg op te wandelen. Helemaal ongepland stond ik in alle vroegte op een van de mooiste plekken waar ik ooit was – en dat totaal onverwacht! Het vooruitzicht op een ontbijt en een rit met BlaBlaCar konden mij toch nog overhalen om er niet voor altijd te blijven.”

“Met Blablacar ging ik dan over de Alpen tot aan het station van Martigny in de Rhônevallei in Zwitserland, want van daaruit zou ik de trein naar huis nemen. Het panorama tijdens de afdaling van de Col du Grand Saint-Bernard over de bocht van de Rhonevallei was gewoon te machtig, ik zou het nooit of te nimmer voor een vliegreis willen inruilen!

In het diepst van mijn gedachten (3): ergens overal

Op de kaarsrechte N57 tussen Rance en Chimay waan ik mij in  Canada, hoewel ik daar nog nooit geweest ben. Aan de metershoge muur rond de betonfabriek langs de invalsweg naar Charleroi word ik teruggekatapulteerd naar het Berlijn van de jaren tachtig, dat ik nochtans enkel ken van foto’s. Op het parkeerterrein van de Carrefour in mijn eigen Gent denk ik terug aan mijn Erasmusjaar in Boekarest. Op een bochtige weg In Luxemburg voel ik mij in Zwitserland, en in Zwitserland in Luxemburg. Op de verlaten tweevaksbaan in Picardisch Wallonië waan ik mij  in Frankrijk en in het Normandische bocagelandschap ben ik terug in Kent in Engeland. De grijze lucht in Zweden ziet er net zo uit als de grijze lucht van thuis en het verwilderde akkerland in het natuurgebied vlakbij huis doet me onwillekeurig terugdenken aan mijn Zweedse dagen.  

Waar ik ook ben, ik ben altijd ergens – een vliegtuig is overbodig. 

Zelf reizen in je eigen hoofd? 

  • Meer inspiratie over hoe je dat aanpakt vind je in deel 1 en deel 2 van ons blogreeksje. 
  • En voor als er niemand kijkt, blijft dit ook nog altijd een dijk van een nummer ;). 

Reizigers inspireren reizigers: met de trein naar Zwitserland!

Heerlijke feelgood op facebook gezwierd door Tom Nijsen & Co uit Hasselt – gewoon veel te leuk om niet te delen! We krijgen onmiddellijk zin om op de trein te springen, en hopelijk is hij dan ook even defect ;). Zelf ook leuke foto’s van op je vliegvrije bestemming? Deel ze op sociale media, tag Zomer Zonder Vliegen, of stuur ze ons per mail en maak kans op een Interrailpas! Alle info op onze wedstrijdpagina! Je foto komt sowieso op onze fotowall terecht, en wie weet ook op onze blog en facebookpagina, veel succes!

Frankrijk (3): De Vroolijke Tocht

Meer dan honderd jaar geleden schreef Cyriel Buysse De Vroolijke Tocht, over zijn Tour de France per automobiel in oktober 1910. De jaren daarna schreef hij nog drie andere verhalen over reizen in Frankrijk. Samen vormen ze een prachtig tijdsdocument waarin Buysse het genot van Frankrijk en reizen per auto bezingt, verhalen die tevens een verhelderend beeld geven van de maatschappij destijds.

De Vroolijke tocht begint met een schaamteloze ode aan de auto, Buysse was geen liefhebber van treinen. De auto is een vrije vogel, een renner, een landloper en een dromer, schrijft hij.  En toch is het De Vroolijke Tocht een verre van gedateerd reisverhaal, integendeel. Buysse schrijft letterlijk: Wij reizen niet om te vliegen, wij reizen om te zien. Het is Zomer Zonder Vliegen avant-la-lettre. De Vroolijke Tocht gaat over het trage reizen, het gezapige genieten,  het goede leven als god in Frankrijk.

Ik ken niets mooiers op de wereld dan de verrukkelijke streek die zich uitstrekt tussen Carcacassone en Lourdes, langs de groene heuvels en dalen van de Ariège. In Carcassonne had ik willen beeldhouwer zijn, om in somber basalt de tragische grootsheid van de oude Cité uit te beelden. Hier zou ik willen schilder zijn, om in tere kleuren en lijnen de innige bekoring van dit pastorale land terug te geven.

‘t Is een gezegend land en het wekt geen verwondering dat zwervers het tot hun beloofde land schijnen te hebben uitverkoren. Hoeveel van die heerlijke landlopers, zoals ze alleen en uitsluitend in Frankrijk bestaan, fier en eenzaam, echte vrijheidsvogels, poëten van de grote weg, komen en gaande zonder zich ooit ergens, al was’t maar voor één enkele, vaste, kalme dag te willen vestigen, onverschillig voor honger, koude, warmte, en hun gans aards bezit in een pakje op de rug dragen. Daar zit er weer één, op die zachte grasberm, onder de schaduw van een boom, met prachtig vergezicht op de zilvertoppen van de Pyreneeën. Dáár, en niet elders heeft hij willen zitten om te lunchen, hij eet een groot stuk droog brood met witte kaas en hij drinkt rode wijn uit een halfvolle fles.

Meer lezen over Frankrijk?

  • In 2010 reed fotograaf Michiel Hendryckx in het spoor van Cyriel Buysse 5000 kilometer door Frankrijk, waarbij hij halt hield bij alle plekken die Buysse heeft beschreven in zijn vier reisverhalen. De Vroolijke tocht, uitgegeven bij Lannoo is een heruitgave in geactualiseerde spelling van de verhalen van Buysse, met een uitgebreid voorwoord van Hendryckx. Ideaal voor enkele nostalgische uurtjes lezen om het verlangen naar Frankrijk aan te wakkeren.
  • Over het verlangen naar Frankrijk gesproken, voor wie niet graag leest maar liever prentjes kijkt, is er het gelijknamige fotoboek over het mooiste land ter wereld van diezelfde Michiel Hendryckx.
  • Nog meer voor de échte Frankrijkliefhebber: De ontdekking van Frankrijk van Graham Robb, over de geschiedenis van Frankrijk in de afgelopen drie eeuwen zoals je die nog nooit las, fantastisch boek!
  • En tot slot: deel 1 en 2 uit onze eigen mini Frankrijk-trilogie vind je hier en hier