De charme van de snelwegparking (1): het verlangen naar de zomer

De snelwegparking is een plek waar niemand echt wil zijn en waar niemand lang wil blijven. En toch werkt een snelwegparking op een onnavolgbare wijze op mijn sentiment. Zelfs op de parking langs de E313 in Ranst kan ik een instant vakantiegevoel krijgen. De Autoroute du Soleil wenkt, nog even en we zijn in Lyon. Helaas, de radio meldt drie kwartier file van Wommelgem tot Antwerpen-West.

Zelf deze zomer op reis met de auto?

Zomer Zonder Vliegen gaat over een andere manier van reizen: trager, bewuster, en minder ver. In die zin is de keuze voor de auto een veel duurzamere keuze dan de keuze voor het vliegtuig!

  • Wij van Zomer Zonder Vliegen kunnen het niet genoeg herhalen: de weg is de bestemming – ook met de auto! De rit naar het Zuiden kan ook een belevenis zijn. Lees dit artikel op een Nederlandse blog over reizen met kinderen in Europa maar eens, over leuke stopplaatsen langs de autostrade in Frankrijk. Onze topper is natuurlijk de Aire du Viaduc de Millau op de A75 richting Montpellier, met uitzicht op de iconische 2,5 kilometer lange brug van Millau.

 

  • Het verbruik en de uitstoot bij het rijden zijn in belangrijke mate afhankelijk van de manier van rijden. Bij het zogenaamde ecodriving pas je eenvoudige principes toe die het brandstofverbruik verminderen én de veiligheid verhogen. Het verschil tussen een sportieve rijstijl en ecodriving kan tot 35 procent oplopen. Netwerk Bewust Verbruiken geeft je de tien geboden die parate kennis moeten zijn voor iedere automobilist!

 

  • Sinds 2017 biedt de Nederlandse reisorganisatie Pharos reizen aan speciaal voor elektrische auto’s, lees dit artikel er maar eens op na. Pharos biedt onder andere een 17-daagse rondreis door Noorwegen aan (met eigen wagen). Het reisschema is zo uitgedokterd dat er steeds voldoende oplaadmogelijkheden zijn. Wat ons betreft een reisformule die zeker meer aandacht mag krijgen!

 

  • Meer tips en ideeën voor een zomer op reis met de auto vind je in onze reisgids en ook in onze blog zullen we er nog aandacht aan besteden. Zelf tips of ideeën? Laat het ons weten via mail of facebook!

De Vlaanderen Fietsroute: ode aan duurzaam reizen dichtbij huis

De eerste schuchtere lenteavond van het jaar heeft iets magisch – een avond die een belofte inhoudt. Na het werk fiets ik van Antwerpen naar Gent. Ik doe het vaak, ’s morgens fiets op de trein, ’s avonds met de fiets huiswaarts. Het vakantiegevoel komt snel, zo ergens halfweg de tramterminus in Zwijndrecht en Sint-Niklaas-Oost. Op de fietsostrade tussen Belsele en Lokeren gaat het crescendo. Enkel een voorbijrazende IC-trein verstoort even de rust. Ik was bijna echt vergeten hoe schoon de lente hier kan zijn.

Bovenstaand stukje is het verhaal van vanavond – de eerste lenteavond. En toch schreef ik het drie jaar geleden al, als inleiding van een artikel over de Vlaanderen Fietsroute – een bewegwijzerde route van ruim 800 kilometer door de vijf Vlaamse provincies. Alles komt terug. De eerste lenteavond van 2015 inspireerde mij toen tot een ode aan fietsen in Vlaanderen. Het artikel verscheen in Frontaal (tijdsschrift van het Gents Milieufront) en in Op Weg (magazine van de vereniging Grote Routepaden). Klik hier voor het hele artikel en droom weg over een zomerse fietsreis in eigen land!

Zelf op weg langs de De Vlaanderen Fietsroute deze zomer?

  • De Vlaanderen Fietsroute (820 km) is er voor iedereen: je kan de route in één keer fietsen, of in verschillende delen opsplitsen, dagafstanden kies je zelf!
  • De bewegwijzering is uniform voor het hele traject, alleen de nummering op de bordjes kan op het eerst zicht wat verwarrend lijken: de Vlaanderen Fietsroute is eigenlijk een combinatie is van 4 andere fietsroutes: LF1, LF5, LF6 en LF7.
  • Een kaart met de route vind je op www.groteroutepaden.be/nl/route/334/vlaanderen-fietsroute.html
  • Alle andere info vind je op www.vlaanderenfietsroute.be

De toekomst van het vliegen: voor een prikkie naar de Filistijnen

Vlak na de Tweede Wereldoorlog werd vliegen gezien als een belangrijk instrument ter bevordering van de vrede. Er heerste een ongezien vooruitgangsidealisme. Dezelfde machine die werd ingezet om bommen te werpen, zou de wereld voortaan dichter bij elkaar brengen. Om vliegen te stimuleren werd in een internationaal verdrag afgesproken dat overheden geen belasting zouden heffen op kerosine – een afspraak die op de dag van vandaag nog steeds geldt. Tussen 1970 en 2016 vertienvoudigde het aantal passagiers, van ruim driehonderd miljoen naar bijna 3,7 miljard en geschat wordt dat binnen goed tien jaar dat aantal nog eens zal verdubbelen.

Maar de keerzijde van die explosieve groei valt steeds lastiger te negeren: het transportmiddel dat heeft gezorgd voor een verbonden wereld, trekt een zware wissel op het milieu.  Het aandeel van de luchtvaart in de globale CO2-uitstoot neemt toe, zowel in absolute als in relatieve cijfers – van 5 % nu naar mogelijk 20 % tegen 2050.

Het is fout te hopen dat de technologische vooruitgang voor oplossingen gaat zorgen. De evolutie gaat op dit moment veel te traag. Het gebruik van CO2-neutrale biobrandstoffen zou het probleem alleen maar verschuiven (door de enorme grondbehoefte voor de teelt van bijvoorbeeld palmolie) en het is zeer onwaarschijnlijk dat batterijen ooit dezelfde energiedichtheid zullen bereiken als kerosine. Bovendien is het technologisch onderzoek peperduur en vliegtuigmaatschappijen schuwen de financiële risico’s. Hun onderzoek naar elektrisch vliegen is hooguit een vorm van greenwashing.

Klimaatwetenschappers brengen een ongemakkelijke waarheid: er is geen enkel scenario denkbaar waarin we de opwarming van de aarde tot twee graden kunnen beperken zonder het vliegverkeer te beteugelen. Een eerlijker heffingensysteem lijkt de meest voor de hand liggende eerste stap om mensen minder te doen vliegen. Moeten we al onze hoop dan maar op het beleid stellen? Door het stevige lobbywerk van de luchtvaartsector zelf schuift de politiek de hete aardappel steeds maar weer voor zich uit. Het vliegverkeer bleef buiten schot op de Klimaatconferentie in Parijs en CO2-uitstoot door vliegtuigen maakt zo goed als geen deel uit van het emissiehandelssysteem (ETS).

Zeventig jaar geleden was het misschien een idealistisch gebaar om de luchtvaart vrij te stellen van belastingen, vandaag de dag is het subsidiëren van zo’n schadelijk transportmiddel ronduit absurd. Destijds stimuleerde de internationale gemeenschap de luchtvaart om de volkeren te verbroederen, nu zou ze op de rem moeten trappen om de planeet leefbaar te houden. Dat zou nog eens een eerbetoon zijn aan de ondertekenaars van weleer.

U las een samenvatting van een artikel uit de Groene Amsterdammer van 21 februari 2018, het volledige artikel kan u hier vinden. 

Zelf naar de Filistijnen zonder vliegtuig? Dat kan dus écht, voor dromers en avonturiers!

  • De Filistijnse Stadsstaten lagen in het huidige Israël en Palestina. Na de verovering door de Babyloniërs in 604 v.Chr. zijn de Filistijnen geleidelijk opgegaan in omliggende volken.
  • Je kan mee met een vrachtschip vanuit Salerno aan de Italiaanse Westkust tot in het Israëlische Ashdod aan een heel schappelijke prijs, alle info vind je hier: http://www.grimaldi-freightercruises.com . Ook andere bestemmingen zijn mogelijk! Wie gaat?

De magie van de nachttrein (2): terug naar Europa

Een zomerdag loopt ten einde. De trein rijdt het station van Moskou uit. Bestemming Riga: één avond, één nacht en één ochtend westwaarts door een eindeloze wildernis. Ik ga terug naar Europa! Het is eerste deel van een lange reis  naar huis. Drie dagen eerder was ik in Moskou aangekomen na een fietstocht van 4000 kilometer door mijn continent.

Een fles gaat rond. Een homp kaas wordt aangesneden. Iemand deelt zelfgemaakte koekjes uit. Alles is van iedereen. Een oudere vrouw lacht haar bruine tanden bloot, ze lijkt maar niet te willen begrijpen dat ik geen woord russisch spreek. Een halfdronken Rus komt zwalpend onze coupé binnen. Het is een nachtelijke treinreis waarover je normaal alleen leest in het betere reisverhaal. Nu ben ik zelf de schrijver.

In het vliegtuig worden geen verhalen geschreven, er wordt niets gedeeld, er zijn enkel dure snacks uit de minibar en de tandpastaglimlach van de stewardess.

Zelf reizen zonder vliegtuig tot in de verste hoeken van het continent? 

  • De weg is de bestemming, reis traag – met verschillende tussenstops! 
  • Met een Interrailpas kan je naar dertig Europese landen reizen, maar Rusland is daar niet bij.
  • Onder andere vanuit Riga (Letland), Warshau en Boedapest zijn er rechtstreekse treinverbindingen met Moskou. Het goedkoopste kaartje vanuit Riga kost ongeveer 50 euro enkele reis.
  • Waarom geen deel van de reis per veerboot doen? Met de trein kan je van Moskou naar Sint-Petersburg en van daaruit kan je naar Finland, Zweden en Litouwen! 
  • TIP: Maak je vooraf geen zorgen over treinreserveringen en reisplannen die kunnen wijzigen. Een treinticket kopen in pakweg een Russisch of Bulgaars station kan ook een ervaring zijn en levert normaal gezien geen problemen op – zeker niet als je niet met een grote groep reist. 
  • TIP: download vooraf de google translate app voor offline gebruik en voer hilarische gesprekken tijdens je lange reis. Ook je telefoonrekening zal je dankbaar zijn!

 

De mooiste treinreizen: de aller-aller-ultiemste lijst

Lijstjes: het internet staat er vol van. De top-tien-van-dit, het beste-van-dat, wat je ook bedenkt, en er bestaan lijstjes van. Google het  maar eens, in eender welke taal: “most beautiful train rides”. Je ziet door de bomen het bos niet meer. Wie heeft er nu gelijk, wát is de ultieme lijst?  Speciaal voor jullie ploegden wij van Zomer zonder Vliegen door toplijstjes op tien verschillende websites en maakten we ons eigen lijstje met de mooiste der mooiste treinroutes – het beste van het beste, de aller-aller-ultiemste lijst – volgens het internet!

  • En de winnaar is… de Bernina Express, Zwitserland

De Bernina Express komt in bijna elk toplijstje voor. Je zal zeker begrijpen waarom deze vier uur durende reis door Zuid-Zwitserland is opgenomen op de lijst van Unesco Werelderfgoed.

Vanuit Chur rijdt de felrode smalspoortrein 144 kilometer door de Engadin-Alpen en het chique St. Moritz tot in Tirano net over de Italiaanse grens. Het zicht op de bergen en de passage van de trein langs het viaduct van Landwasser zijn adembenemend!

 

Bron: Rough Guides

  • Flamsbana, Noorwegen

Eervol verloren van de nummer één hierboven in een millimetersprint: the Flåm Railway of Flåmsbana in het zuiden van Noorwegen. Het uitzicht langs deze spoorlijn tussen de plaatsen Myrdal en Flåmen is fenomenaal. Er is eigenlijk maar één nadeel aan de Flåmsbana en dat is dat de reis slechts 20 kilometer duurt. Het hoogteverschil dat je aflegt is echter enorm, want je stijgt bijna 900 meter in hoogte – dwars door besneeuwde berglandschappen.

 

Bron: Travel Valley

  • West Highland Line, Schotland

Een gedeelde tweede plaats met de Flåmsbana! De West Highland Line biedt adembenemende uitzichten op het groene Schotse landschap. Het is niet voor niets dat het toonaangevende reismagazine Wanderlust hun award voor de beste treintrip naar deze route liet gaan. De spoorlijn verbindt Glasgow met de havens van Oban en Mallaig. Onderweg passeer je de mysterieuze meren en grillige bergen van Schotland. Het Glenfinnan viaduct, bekend uit de Harry Potter films, is een van de highlights van de route. Een rit door het West Highland duurt ongeveer 3,5 uur en dagelijks rijden er drie treinen op dit traject.

 

Bron: Natuur & Milieu

  • Linke Rheinstrecke, Duitsland

Een speciale vermelding in de Zomer Zonder Vliegen Top 5 gaat naar de Linke Rheinstrecke, om de simpele reden dat het de treinrit is die in verschillende lijstjes voorkomt en zich bovendien het meest dichtbij huis bevindt. Op het treintraject tussen Rüdesheim en Koblenz zijn meer dan dertig kastelen te vinden. Om die reden noemen de Duitsers dit deel de ‘Romantische Rijn’. De Linke Rheinstrecke (die langs de westelijke oever loopt) is het meest pittoresk. Het traject tussen Mainz naar Keulen is 185 km lang. De treinen doen, afhankelijk van het aantal tussenstops (van ruim tien tot wel veertig), 2,5 tot 3,5 uur over de afstand.

 

Bron: ANWB

  • Almere – Lelystad, Nederland

Een traject dat door de rest van het internet over het hoofd gezien wordt maar toch een plaatsje verdient in de aller-ultiemste ZZV-lijst. Met 37 procent van de stemmen is het tracé Almere Centrum – Lelystad Centrum door treinreizigers gekozen als ‘Mooiste treinreis van Nederland 2016′. Over het spoor richting Lelystad laat Flevoland zich na station Almere Oostvaarders van een heel andere kant zien. Treinreizigers kunnen 10 minuten lang ongestoord genieten van het prachtige, ruige landschap van de Oostvaardersplassen dat voorbijtrekt. Dit natuurgebied van zo’n zesduizend hectare is ontstaan na de drooglegging van de Flevopolders.

 

Bron: Nederlandse Spoorwegen

 

Zelf één van de aller-ultiemste treinreizen doen?

  • Bernina Express: De trein wordt uitgebaat door de private Zwiterse maatschappij Rhaetian Railways.
  • Flåmsbana: meer info op de website van Visit Flam, de plaatselijke toeristische dienst. 
  • West Highland Line: alle informatie vind je op de website van Scotland Railways.
  • Linke Rheinstrecke: een kaartje bestel je op de website van de Deutsche Bahn of op het treinstation in Duitsland.
  • Almere – Lelystad: slechts één adres, de Nederlandse Spoorwegen!

Prettige reis!

The times, they are a-changing (2): TV zonder vliegen

Is er iemand die Paul Goossens nog kent? Hij is de pionier van al die ellendige programma’s die worden gemaakt op een landgoed in een ­zuiders land, waar de gasten zich te goed doen aan exquise wijnen, prachtige vergezichten, uitnodigende zwembaden en schaduwrijke bomen in glooiende tuinen (vrij naar Tom Heremans in De Standaard). Confidenties in Toscane heette Goossens’ programma begin jaren 2000. TV-makers en vliegtuigmaatschappijen, het werd een geslaagd huwelijk. 

Eén van de meest recente uitlopers van die confidenties-trend was Die huis, waarbij de BV’s van dienst voor één dag werden overgevlogen naar Zuid-Afrika. Twee seizoenen had programmamaker Eric Goens gasten ontvangen in Het Huis, ergens op een Vlaamse heuvel. In de promopraatjes vooraf legde empathische Eric uit waarom het voor het derde seizoen noodzakelijk was om het 12000 kilometer verder te zoeken. Het moest een onbekende plek zijn. Enkel daar zouden Josje-zonder-achternaam, Wim-van-het-journaal, Imke-van-de-voetbal et les autres zichzelf helemaal blootgeven, bezwoer Eric ons. Zo een onbekende plek was vast niet te vinden in de wijde omtrek tussen Aalst en Peutie, Zwevezele en Genoelselderen. Een sponsorende touroperator wrijft zich ondertussen in de handen, het aantal boekingen voor Zuid-Afrika gaat in de stijgende lijn.

Toscane is dan ook zo jaren 2000.

Zelf naar Genoelselderen? 

  • Genoelselderen is gelegen langs de historische Romeinse heirweg tussen Tongeren en Maastricht.
  • Naast om een sporadisch optreden van Raymond, is het dorp is vooral gekend om het  wijnkasteel – het enige in België! Alle info op www.wijnkasteel.be en Toerisme Limburg.

De ontdekking van een eiland

Chris en Vivianne gingen vorig jaar met de trein en de boot naar The Isles of Scilly, een eilandengroep 45 kilometer voor de kust van Cornwall, het meest zuidwestelijke stukje Engeland. Vivianne stuurde er ons een kort mailtje over. Het was een langgekoesterde droom geweest, en ze hadden de reis uiteindelijk cadeau gekregen voor hun dertigjarig huwelijksjubileum. Op de eilanden is het jachtige leven ver weg – alles is te voet bereikbaar.

Niet veel later volgde een tweede mailtje. Er moest Vivianne nog iets van het hart. De poëtische kwetsbaarheid van een plek als de Scilly Eilanden verdraagt geen massatoerisme, een aanzienlijk deel van de inwoners vreest de uitverkoop van de archipel aan het grote geld. Vivianne en Chris koesteren de herinnering aan de reis hartstochtelijk. En toch, ergens wringt het om die herinnering zomaar te grabbel te gooien op het anonieme wereldwijde web. Het voelt bijna aan als verraad, een geheim onthuld. The Isles of Scilly verdienen het gevrijwaard te blijven van een te grote toeloop van bezoekers.

Het is een besef waar veel reizigers mee worstelen. De wereld verliest haar geheimen en daar dragen we willens nillens allemaal aan bij. Elke plek is bereikbaar geworden, iedereen gaat overal naartoe en is overal geweest. Ik kan enkel vurig hopen dat er op onze planeet voor eeuwig genoeg Isles of Scilly overblijven.

Zelf naar The Isles of Scilly? (Maar liefst niet allemaal tegelijk!)

  • Met de trein geraak je vanuit Londen tot in Penzance, van daaruit zijn er dagelijkse veerverbindingen met de eilanden.
  • Vivianne en Chris verbleven in het eco-boerderijverblijf Little Arthur Farm (www.littlearthur.co.uk) en in een yurt op een andere boerderij (www.scillyorganics.com). Beide boerderijen zijn gelegen op St. Martins Island, het derde van de de vijf bewoonde eilanden van de Scilly Eilanden.
  • het meest gekend zijn The Isles of Scilly om de subtropische Tresco Abbey Gardens, met dank aan het specifieke klimaat op deze plek.

Seizoensgroenten

Een leven op het ritme van de seizoenen: dat is uitkijken naar de eerste aardbeien in mei – het lange wachten beloont je met de beste smaak. Kolen in de winter nopen tot creativiteit, maar geven ook een gezonde portie extra vitaminen. Vele mensen herontdekken de seizoensgroentenkalender, goed om de ecologische voetafdruk te verkleinen!

Vakantie naar de zon in januari, is dat niet een beetje zoals winterkool eten in de zomer? Reizen op het ritme van de seizoenen, zit daar geen kalender in?

Zelf reizen op het ritme van de seizoenen?

  • Wintersport in België: in de Oostkantons is er de grootste kans op sneeuw. Al info over de skipiste in Ovifat en de langlaufpistes op de Hoge Venen vindt je op de site van de toeristische dienst van Ost Belgien.
  • Het enige langlaufgebied in België dat met de trein te bereiken is, vindt je in Gouvy – vlakbij de grens met het Groothertogdom Luxemburg, alle info vindt je hier.
  • Wie lente zegt, zegt Keukenhof! Het mooiste lentepark ter wereld, gelegen in de Nederlandse provincie Zuid-Holland, is dit jaar geopend van 22 maart tot 13 mei. Het park is bereikbaar met de bus vanuit Amsterdam, Leiden en Haarlem – perfect te combineren met een citytrip bij onze noorderburen dus!

Afbeeldingsresultaat voor keukenhof

De magie van het vliegtuig (1): Schotland

Enkele jaren geleden vloog ik samen met een vriend voor vier dagen over en weer naar Schotland om een andere vriend te bezoeken. In de vertrekhal van Schiphol telden we hoeveel keer we al gevlogen hadden. Ik kreeg mijn aantal continentale vliegreizen net op twee handen geteld. Amsterdam – Glasgow H/T zou mijn tiende vlucht worden. Ik vroeg me af of  ik ooit de tel zou kwijtraken en bedacht dat ik dat spijtig zou vinden. Hoeveel keer hebt gij al gevlogen? Wordt die vraag nog veel gesteld in tijden dat een retourtje Barcelona 30 euro kost en een vliegreis een consumptieartikel geworden is dat je net nog niet in de supermarkt kan halen?

Onze vlucht vertrok door technische problemen uiteindelijk met meer dan 8 uur vertraging. De tijd in de vertrekhal ging tergend traag voorbij. Wie gaat er nu ook met het vliegtuig naar Schotland, vroeg ik mezelf af.

→  Zelf deze zomer zonder vliegen naar Schotland?

  • low-budget met de bus: voor minder dan 100 euro geraak je heen terug tot in Glasgow: met de Flixbus kan je naar Londen en van daaruit ben je met de nachtbus van Megabus zo in Schotland.
  • low-budget met de boot: via de website van taxistop kan je last minute tickets scoren voor de ferry van Zeebrugge naar Hull. Aanrader! Je bent dan wel nog niet in Schotland, maar toch al halfweg!
  • high-budget met de trein:  check out de prikkelende website van The Caledonian Sleeper, de overkoepelende naam voor een aantal nachttreinen van Londen naar verschillende Schotse steden. Lonely Planet zegt er het volgende over: The Caledonian Sleeper isn’t a train ride, it’s an escape – an overnight teleport from hubbub tot Highlands.” 

Slainte!

In het diepst van mijn gedachten (1): Tijdreizen

Thudinië… het lijkt een naam van een langvergeten koninkrijk uit een ver verleden, een onontdekt deel van Middel-Aarde, een duistere Russische deelrepubliek. 

Ach wat, Thudinië is gewoon een streek in Henegouwen tussen de Samber en de Condroz. Mijn fantasie sloeg misschien op hol, maar alleen al voor de naam ga ik er heen. Het belfort van Thuin – één van de grotere steden in Thudinië – staat toch maar mooi op de lijst met Unesco-werelderfgoed en met zijn hangende tuinen alludeert de stad alsnog naar een mythisch voorchristelijk  tijdperk in een land hier ver vandaan.

Waar ik ook ben, in gedachten ben ik overal – mijn verbeelding kent geen grenzen.

De bovenstad van Thuin met zijn bekende hangende tuinen, 210 in totaal.