De magie van de veerboot (2)

Het was een kille, grijze herfstdag, de tweede dag van een weekend fietsen in Nederland. De duisternis valt snel, de temperatuur gaat gevoelig omlaag en het begint te miezeren. Het was een fantastisch weekend geweest – een groots avontuur in pocketformaat. Op het jaagpad langs het kanaal naar Vlissingen ben ik helemaal alleen. De diepblauwe letters aan het terminalgebouw van de ferry naar Breskens lichten fel op – het licht als een warme gloed die mij naar de warmte van thuis doet verlangen. Op de Westerschelde zie ik  in de verte de lichtjes van de haven van Zeebrugge flikkeren. Er is een zeeman aan mij verloren gegaan.

Zelf bootje varen dichtbij huis?

Ben je op zoek naar een combinatie citytrip – natuurbeleving? Wij hebben een supertip… de waterbus!

  • Na Londen, New York en Rotterdam varen er ook in Antwerpen bussen op het water. De waterbus – een halve speedboot – vaart ieder half uur van het Steenplein naar Kruibeke en Hemiksem. Alle info vind je hier
  • Je stapt op in het hart van de stad en nog geen twintig minuten later sta jij aan de rand van de polders van Kruibeke, met zijn 6 vierkante kilometer het grootste overstromingsgebied van Vlaanderen en een fantastisch wandel- en fietsgebied. Ga er heen en verwonder je… natuur en open ruimte in Vlaanderen, het is nog al niet naar de wuppe!

 

Fiets op de trein

Dag meneer, waar kan ik mijn fiets zetten? Het antwoord is altijd anders. Op het platform, achteraan de trein, vooraan in de trein, in de voorlaatste wagon, gewoon in de gang,… Heerlijk vind ik dat, die zweem van anarchie. De trein is altijd een beetje reizen. Maar toch, het lijkt me niet de ideale tactiek om mensen te overtuigen de trein te nemen voorafgaand aan een fietstocht in eigen land.

Terzijde, ik vroeg het eens na bij de NMBS: het vervoer van fietsen vinden ze geen prioriteit, ze zien het eerder als een gunst aan de reiziger. Ik zal er aan denken als ik de volgende keer 8 euro betaald heb voor een dagticket en mijn fiets op de grond klettert op het platform.

Met de fiets op de trein, hoe zit dat nu?

  • Voor een enkele rit betaal tussen éénder welke twee Belgische stations betaal je de vaste prijs van vijf euro. Sinds kort hoef je het biljet zelf in te vullen, maar koop je het fietsbiljet voor een welbepaald traject.
  • Voor een dagticket (in de praktijk dus meestal voor een heen- en terugreis) betaal je 8 euro. 
  • En in het buitenland? Europa is verenigd, maar niet als het over treinen en fietsen meenemen op treinen gaat. Bij iedere spoorwegmaatschappij of soort trein (IC, regionaal, internationaal,…) werkt het anders: fietsen toegelaten/niet toegelaten, met of zonder toeslag, met of zonder reservatie,… We zeiden het al: de trein is altijd een beetje reizen, of hoe marketingslogan anders kan geïnterpreteerd worden dan hoe ze ooit bedoeld is.
  • Soms kan een blue-bike handiger en goedkoper zijn voor een dagje trein/fietscombinatie. Echt comfortabel zijn de zware fietsen niet als je kilometers wil vreten, maar voor een rondritje in de stad zij ze perfect! Blue-bike werkt met een jaarlijks lidmaatschap van 12 euro en je kan de fietsen aan 53 Belgische NMBS-stations ontlenen voor maximum 3,15 € per 24 uur. In veel steden is het gebruik gratis, een overzicht vind je hier.

Temptation Highway

De Autostrada Azzurro langs de Adriatische Zeekust is een fenomenaal bouwwerk. Tussen Genua en La Spezia volgt 100 km lang de ene viaduct na de andere tunnel – in een bijna belachelijk tempo en in alle mogelijke hoogtes en lengtes. Voor niet-autoliefhebbers en zélfs autohaters is het de ultieme omgekeerde relatietest… Temptation Highway! Hoed af voor de ingenieurs en arbeiders die dit in de jaren 60 van vorige eeuw voor elkaar kregen. Onvermoeibaar wringt de weg zich overal door en tussen de steil uit de zee oprijzende Ligurische heuvels, na iedere hindernis ontvouwt zich een ander spectaculair panorama.

Met de vlam in de pijp… de weg is de bestemming – en dat geldt niet in het minst voor de weg naar Italië, zelfs met de auto. Zeg dat een niet-autoliefhebber het gezegd heeft!

Als een vliegtuig in de porseleinwinkel

Waar men gaat langs Vlaamse wegen, komt men soms een vliegtuig tegen. Het is een vreemd beeld, vanop het jaagpad langs de Schelde tussen Wetteren en Melle. Een Boeing 737 met Republique Populaire du /// op de romp geschilderd staat er al 25 jaar plompverloren op het dak van een evenementenhal. Het is een vliegtuig met een verhaal: begonnen als passagiersvliegtuig ergens in de vorige eeuw, geëindigd als presidentieel vliegtuig van de president van Benin en naar Wetteren versleept nadat het in Oostende aan de ketting was gelegd. Een vliegtuig met als enige bestaansreden de voorbijganger verstrooien en verbazen, daar kunnen we niets op tegen hebben!

Meer ongewone bezienswaardigheden dicht bij huis?

Wij geven er tien: tien willekeurige opmerkelijke plekken, markante bezienswaardigheden, gebouwen of andere bijzondere zaken die je op ontdekkingstocht in eigen land kan tegenkomen. Zelf ook ergens een vliegtuig of een olifant gespot? Laat het ons weten via mail of in de comments op facebook!

 

1001 verhalen-zonder-vliegen, alle 1001 goed!

Trolley, rugzak of handtas? Boon Breyne  en zijn vriendin willen niet kiezen, dus nemen ze het maar alle drie mee op reis. Avontuur in de bergen of chique winkels in de stad? Alletwee! Bus, trein of carpool? Allemaal even goed! Boon mailde ons vier foto’s met vier verhalen en we delen ze graag met de rest van de wereld, omdat er nooit genoeg verhalen kunnen zijn!

“Afgelopen winter vertrok ik vanuit België met de Flixbus.  Mijn vriendin kwam met de bus vanuit Italië, en we ontmoetten elkaar in Wenen. Daar verzeilden we in het Fiedler & Sohn Klavierhaus. Alhoewel we er duidelijk als studenten uitzagen zonder het vermogen om ons een piano aan te schaffen, liet de man in de winkel ons vrij om gelijk welke piano uit te proberen. Ondertussen werkte hij verder aan een andere piano, en dat tot lang na het officiële sluitingsuur. Een gezelligere situatie net voor Kerstmis konden we ons niet dromen!”

“De terugreis in eerste klasse – slechts enkele euro’s duurder dan tweede klasse – van Salzburg (Oostenrijk) naar Brussel diezelfde afgelopen winter was een waanzinnig toffe ervaring. We namen een Meridian-trein naar München, een ICE naar Köln en een Thalys naar Brussel voor €100 p.p.. Wachten in het station was nog nooit zo fijn, loungeruimtes zoals ik ze zag in de Oostenrijkse en Duitse stations, wanneer krijgen we die in België?”

“Het heerlijke aan reizen per bus, trein en al carpoolend is dat je door al dan niet voorziene tussenstops soms plots tijd krijgt in een plaats waar je altijd als eens wilde passeren. Op een mooie zomeravond belandde ik na een busreis vanuit het midden van het land in Aosta, in Noord-Italië aan de voet van de Alpen. Ik ging snel slapen, want ik was plotseling op het idee gekomen om de volgende ochtend van zodra de zon opkwam de berg op te wandelen. Helemaal ongepland stond ik in alle vroegte op een van de mooiste plekken waar ik ooit was – en dat totaal onverwacht! Het vooruitzicht op een ontbijt en een rit met BlaBlaCar konden mij toch nog overhalen om er niet voor altijd te blijven.”

“Met Blablacar ging ik dan over de Alpen tot aan het station van Martigny in de Rhônevallei in Zwitserland, want van daaruit zou ik de trein naar huis nemen. Het panorama tijdens de afdaling van de Col du Grand Saint-Bernard over de bocht van de Rhonevallei was gewoon te machtig, ik zou het nooit of te nimmer voor een vliegreis willen inruilen!

In het diepst van mijn gedachten (3): ergens overal

Op de kaarsrechte N57 tussen Rance en Chimay waan ik mij in  Canada, hoewel ik daar nog nooit geweest ben. Aan de metershoge muur rond de betonfabriek langs de invalsweg naar Charleroi word ik teruggekatapulteerd naar het Berlijn van de jaren tachtig, dat ik nochtans enkel ken van foto’s. Op het parkeerterrein van de Carrefour in mijn eigen Gent denk ik terug aan mijn Erasmusjaar in Boekarest. Op een bochtige weg In Luxemburg voel ik mij in Zwitserland, en in Zwitserland in Luxemburg. Op de verlaten tweevaksbaan in Picardisch Wallonië waan ik mij  in Frankrijk en in het Normandische bocagelandschap ben ik terug in Kent in Engeland. De grijze lucht in Zweden ziet er net zo uit als de grijze lucht van thuis en het verwilderde akkerland in het natuurgebied vlakbij huis doet me onwillekeurig terugdenken aan mijn Zweedse dagen.  

Waar ik ook ben, ik ben altijd ergens – een vliegtuig is overbodig. 

Zelf reizen in je eigen hoofd? 

  • Meer inspiratie over hoe je dat aanpakt vind je in deel 1 en deel 2 van ons blogreeksje. 
  • En voor als er niemand kijkt, blijft dit ook nog altijd een dijk van een nummer ;). 

Reizigers inspireren reizigers: met de trein naar Zwitserland!

Heerlijke feelgood op facebook gezwierd door Tom Nijsen & Co uit Hasselt – gewoon veel te leuk om niet te delen! We krijgen onmiddellijk zin om op de trein te springen, en hopelijk is hij dan ook even defect ;). Zelf ook leuke foto’s van op je vliegvrije bestemming? Deel ze op sociale media, tag Zomer Zonder Vliegen, of stuur ze ons per mail en maak kans op een Interrailpas! Alle info op onze wedstrijdpagina! Je foto komt sowieso op onze fotowall terecht, en wie weet ook op onze blog en facebookpagina, veel succes!

Frankrijk (3): De Vroolijke Tocht

Meer dan honderd jaar geleden schreef Cyriel Buysse De Vroolijke Tocht, over zijn Tour de France per automobiel in oktober 1910. De jaren daarna schreef hij nog drie andere verhalen over reizen in Frankrijk. Samen vormen ze een prachtig tijdsdocument waarin Buysse het genot van Frankrijk en reizen per auto bezingt, verhalen die tevens een verhelderend beeld geven van de maatschappij destijds.

De Vroolijke tocht begint met een schaamteloze ode aan de auto, Buysse was geen liefhebber van treinen. De auto is een vrije vogel, een renner, een landloper en een dromer, schrijft hij.  En toch is het De Vroolijke Tocht een verre van gedateerd reisverhaal, integendeel. Buysse schrijft letterlijk: Wij reizen niet om te vliegen, wij reizen om te zien. Het is Zomer Zonder Vliegen avant-la-lettre. De Vroolijke Tocht gaat over het trage reizen, het gezapige genieten,  het goede leven als god in Frankrijk.

Ik ken niets mooiers op de wereld dan de verrukkelijke streek die zich uitstrekt tussen Carcacassone en Lourdes, langs de groene heuvels en dalen van de Ariège. In Carcassonne had ik willen beeldhouwer zijn, om in somber basalt de tragische grootsheid van de oude Cité uit te beelden. Hier zou ik willen schilder zijn, om in tere kleuren en lijnen de innige bekoring van dit pastorale land terug te geven.

‘t Is een gezegend land en het wekt geen verwondering dat zwervers het tot hun beloofde land schijnen te hebben uitverkoren. Hoeveel van die heerlijke landlopers, zoals ze alleen en uitsluitend in Frankrijk bestaan, fier en eenzaam, echte vrijheidsvogels, poëten van de grote weg, komen en gaande zonder zich ooit ergens, al was’t maar voor één enkele, vaste, kalme dag te willen vestigen, onverschillig voor honger, koude, warmte, en hun gans aards bezit in een pakje op de rug dragen. Daar zit er weer één, op die zachte grasberm, onder de schaduw van een boom, met prachtig vergezicht op de zilvertoppen van de Pyreneeën. Dáár, en niet elders heeft hij willen zitten om te lunchen, hij eet een groot stuk droog brood met witte kaas en hij drinkt rode wijn uit een halfvolle fles.

Meer lezen over Frankrijk?

  • In 2010 reed fotograaf Michiel Hendryckx in het spoor van Cyriel Buysse 5000 kilometer door Frankrijk, waarbij hij halt hield bij alle plekken die Buysse heeft beschreven in zijn vier reisverhalen. De Vroolijke tocht, uitgegeven bij Lannoo is een heruitgave in geactualiseerde spelling van de verhalen van Buysse, met een uitgebreid voorwoord van Hendryckx. Ideaal voor enkele nostalgische uurtjes lezen om het verlangen naar Frankrijk aan te wakkeren.
  • Over het verlangen naar Frankrijk gesproken, voor wie niet graag leest maar liever prentjes kijkt, is er het gelijknamige fotoboek over het mooiste land ter wereld van diezelfde Michiel Hendryckx.
  • Nog meer voor de échte Frankrijkliefhebber: De ontdekking van Frankrijk van Graham Robb, over de geschiedenis van Frankrijk in de afgelopen drie eeuwen zoals je die nog nooit las, fantastisch boek!
  • En tot slot: deel 1 en 2 uit onze eigen mini Frankrijk-trilogie vind je hier en hier

To boldly go where no man has gone before (… zonder vliegtuig): de Baltische Staten!

Heb jij al beloofd niet te zullen vliegen deze zomer? Onze wereldkaart begint al aardig vol te staan met vliegtuigvrije bestemmingen! Maar… er zijn nog een aantal blinde vlekken: tot nu toe is er niemand die zonder vliegtuig naar de Baltische Staten gaat. Je geraakt er nochtans super gemakkelijk met de trein of nog beter… met de boot! Vanuit Travemünde of Kiel aan de Duitse kust (700 kilometer rijden van Brussel) kan je bijvoorbeeld met Stenaline over de Noordzee en de Baltische Zee naar verschillende kuststeden in Litouwen en Letland – en dat voor nauwelijks 300 euro voor een auto met vier personen! Redenen genoeg om Estland, Letland en Litouwen als je volgende vakantiebestemming te kiezen! Wij geven drie must-go’s in de meest zuidelijke van de drie Baltische Staten: Litouwen.

  • De Koerse Schoorwal

The Curonian SpitKoerse Schoorwal in mooi Nederlands is een ronduit fascinerende plek. De  landtong is bijna 100 kilometer lang en maximum nauwelijks enkele kilometer breed, met duinen tot 60 meter hoog aan de kust en een mysterieus boslandschap in het binnenland. Het is een fantastisch fiets- en wandelgebied, waar de broze fragiliteit, de ongelooflijke kracht en de eindeloze schoonheid van de natuur hand in hand gaan. Wat de Curonian Spit nog meer bijzonder maakt is dat het zuidelijke stuk deel uitmaakt van de  Russische enclave Kalinigrad.

  • Het Litouwse platteland

In de landelijke gebieden van Litouwen lijkt de tijd stil te staan. De kleurrijke houten huisjes, de vredevolle gehuchten, de verweerde schuren verstopt in het landschap, de desolate wegen: het is een zegen voor de 21ste-eeuwse reiziger verlangend naar wat echt, puur en onaangeroerd is.

En toch – wat je misschien niet leest in de meeste reisgidsen –  heeft de authenticiteit ook wel een zuur randje. De realiteit achter al die schoonheid is immers minder pittoresk. Op het tweede gezicht verraden veel huizen een hoge mate van verval. Landbouw en andere economische activiteiten zijn schaars op het Litouwse platteland, veel huizen zijn onbewoond. Meer dan een half miljoen mensen verlieten het land in het de afgelopen twee decennia. Hoe dan ook, het Litouwse platteland kruipt onder je vel, het is een confrontatie met die eeuwige vraag: waarom reizen we en waar zijn we als reiziger naar op zoek?

 

  • Vilnius

De hoofdstad van het land mag natuurlijk niet ontbreken bij een reis naar Litouwen. De oude historische binnenstad met zijn vele kleine steegjes en kerken, gebouwd in verschillende stijlen tussen 1400 en 1800, straalt één en al gezelligheid uit. Dat restaurant- en cafébezoek er over het algemeen voor ons relatief goedkoop uitvalt, is mooi meegenomen!

  • De Baltische Weg

Een land is zijn geschiedenis. Als uitsmijter geen plek maar een historische gebeurtenis die waarschijnlijk zijn gelijke niet kent. De Baltische Weg zegt veel over de veerkracht van de bevolking van de drie Baltische Staten. Op 23 augustus 1989 vormden bijna twee miljoen mensen (een kwart van de totale bevolking) een mensenketting tussen de drie hoofdsteden Vilnius, Riga en Talinn, als vreedzaam protest tegen 50 jaar Russische overheersing en vóór onafhankelijkheid. De beelden van die dag bijna 29 jaar geleden bezorgen je nog steeds kippenvel – een nooit geziene uiting van hoop en solidariteit!

 


We moeten eens praten over… Duitsland (❤!)

Beter een goede buur dan een verre vriend, maar hoe goed kennen we onze buren? Wie is er onlangs nog in Duitsland geweest? Het land wordt zwaar onderschat als reisbestemming, en dat is nergens voor nodig vinden wij van Zomer Zonder Vliegen. Wir lieben Deutschland! Simpel: tien bestemmingen, tien foto’s, tien redenen om Duitsland als je volgende vakantiebestemming te kiezen. Klik op de foto’s voor meer info, Gute Reise!