In het diepst van mijn gedachten (2): ontdekkingsreiziger

Ik wandel niet zomaar door een bos, ik ontdek het. Ik rijd niet domweg over een fietspad, ik ontgin het. Ik volg de kaart niet, ik teken de kaart. Ik ben in eigen land, ergens omtrent Sint-Gillis-Waas en Stekene en ik fiets, maar in het diepst van mijn gedachten ben ik een ontdekkingsreiziger, een avonturier, een vrijbuiter en een pionier. Het bord van de bebouwde kom van Lochristi doet me eraan herinneren dat ik bijna thuis ben.

 

Zelf deze zomer op ontdekkingstocht dicht bij huis? 

Zelfs voor ontdekkingsreizigers zijn wegwijzers soms handig en gewoon makkelijk! 

  • Voor de wandelaars zijn er de wandelknooppunten: 35 volledig bewegwijzerde wandelnetwerken in Vlaanderen en een stukje Wallonië (Henegouwen), samen goed voor 9.170 km wandelplezier. Zonder overdrijven: je ontdekt Vlaanderen zoals je het nog nooit zag!
  • Voor de fietsers zijn er de fietsknooppunten: 51063 kilometer in 21946 trajecten in Vlaanderen, Nederland en stukjes van Wallonië – voor levenslang fietsplezier!
  • Voor wie liever ook nog steeds met papieren kaarten op weg gaat: zowel van de wandelknooppunten als de fietsknooppunten bestaat er heel veel papieren kaartmateriaal. Een online overzicht van waar je fietsknooppuntenkaarten kunt kopen vind je hier. Wandelaars kunnen oa. grasduinen op deze site. Ook bij de toeristische diensten van steden en gemeenten en van de provincies kan je heel vaak fiets- en wandelknooppuntenkaarten kopen.
  • …want als je maar in wonderen gelooft, dan kun je heel ver reizen in je eigen hoofd…! Episode 1 van het blog-drieluikje ‘in het diepst van mijn gedachten‘ lees je hier.

 

De ultieme ZZV-tips voor jouw zomer zonder vliegen!

Ladies and gentlemen, this is your entire crew speaking…! De ZZV-crew zet voor jou enkele van haar persoonlijke favoriete vliegtuigloze bestemmingen op een rijtje, reizen of plekken waar we bijzonder goede herinneringen aan overhouden en zeker nog eens terugkeren! Zelf nog tips? Laat ze ons weten via mail, facebook, deel je foto op onze wedstrijdpagina en inspireer andere reizigers! Een zomer zonder vliegen, de zomer van je leven… zelfs in de winter ;-)!

  •  Esther: Oostenrijk

Tien dagen (!) deden we erover, met de auto van Salzburg naar Wenen. Via de snelweg nauwelijks drie uur rijden, maar langs kleine, kronkelige wegen is het een absolute aanrader voor slow travelers. Dorpje na dorpje val je van de ene verbazing in de andere: van het microklimaat in de Wachauvallei  waar abrikozen worden geteeld alsof je in Zuid-Spanje bent – tot het grote aantal fietstoeristen die de Donau door verschillende landen volgen, en met als kers op de taart Wenen. De Oostenrijkse hoofdstad krijgt best veel toeristen te verwerken, maar eens je de kleine hoekjes en kantjes van de stad leert kennen, kan je je goed voorstellen waarom Wenen al voor het negende jaar op rij is uitgeroepen tot “beste stad ter wereld om te leven”!

  • Nelson: Parque National de Aigüstores, Spanje

Het Parque National de Aigüstores in de Spaanse Pyreneeën ten westen van Andorra is een wandelparadijs met toppen tot meer dan 3000 meter. De GR11 – de wandelroute dwars door de Pyreneeën van de Atlantische Oceaan tot de Middellandse Zee – loopt ook pal door het Park. Je geraakt makkelijk in de Pyreneeën met de trein, bv. via Toulouse of Perpignan. Of als je een fietser en/of Tour de France-liefhebber bent, via de Port de la Bonaigua! Op de terugweg kan je ook Games of Thrones-stad Girona (ten noorden van Barcelona) meepikken – ik was trouwens op Erasmus in die stad!

  • Toby: Frankrijk in alle hoeken en kanten

Als kind wandelden we met het gezin de hele GR5 (bewegwijzerde wandeling van Bergen-op-Zoom naar Nice). Dat was een tienjarenproject – van mijn vijfde tot mijn vijftiende – en zeven zomers lang wandelden we door Frankrijk. Ieder jaar ontdekte ik een ander stukje van het land. Mama, is dat nu een Vogees?, vroeg ik, en ik wist met mijn verwondering geen blijf. De verwondering is nooit meer weggegaan, ik ging nog vaak naar de Vogezen terug en ieder jaar herontdek ik Frankrijk. Geen land in Europa kent voor mij zo een grote verscheidenheid als onze zuiderbuur. Er één favoriete plek uitpikken is onmogelijk, maar als het echt moet, kies ik voor de Causses in het Centraal Massief, waar snelstromende rivieren honderden meter diepe kloven hebben uitgesneden in de kalkplateaus. Tot in de 20ste eeuw was dit een totaal onherbergzame streek en ook nu nog is er boven op de hoogvlaktes nauwelijks leven te bespeuren. 

  • Peter Paul: Schotland

Mijn meest onvergetelijke vliegtuigloze reis deed ik… in de winter!  Samen met Jones reisde ik met de boot en de bus voor minder dan 100 euro naar Schotland. We deden een vijfdaagse trektocht in het westen van het land, van het Glenfinnanviaduct naar het plaatsje Inverie, dat vermeld wordt in het Guinness Book als meest afgelegen dorp in Groot-Brittanië! In putje winter sliepen we ofwel in de tent ofwel in bothies – eenvoudige berghutten. Onderweg kwamen we meer herten en Schotse hooglanderkoeien tegen dan mensen. Soms liepen we tot onze heupen door de sneeuw, wat zwaar kon zijn, maar de vergezichten maakte het absoluut de moeite waard. Jones overleed enkele maanden later, wat de herinnering aan deze reis nog meer bijzonder maakt.

 

Frankrijk (2): Delouzes-Rosières

Najaar 2013, het Franse platteland. Pastorale. De oogst is binnen, de mild glooiende akkers zijn leeg en verlaten, een kalenderplaatje. De ochtendlijke hemel boven Lotharingen op die koude oktoberdag is machtig blauw, een morgen zoals in de grote dagen. 

Het in het weidse landschap plompverloren Delouze-Rosières zie ik al van ver. Het panorama – een zeventigtal huizen en een kerktoren – is vele decennia geleden geschilderd en sindsdien onaangeroerd. De brede maar heerlijk rustige D960 schurkt zich rakelings tegen de dorpsrand aan: passanten zoals ik worden subtiel op afstand gehouden. Een dorp in de kantlijn, met als enige reden van bestaan de enkele tientallen mensen die er wonen.

Ik koester het mysterie en fantaseer over hoe het dorp zich de voorbije eeuwen gevormd heeft  en hoe het geworden is tot wat het vandaag is, een zeker anachronisme in een voortrazende wereld. Het verstilde Delouze-Rosières kreeg plaats in geschiedenisboek noch toeristische gids. Waarom zou het ook? Alleen al in Frankrijk zijn duizenden Delouzes. Geen koningen zijn er geboren, geen kastelen gebouwd, geen revoluties gesmeed, geen helden gevallen en geen grote verhalen geschreven.

Én toch ben ik wanhopig benieuwd naar het kleine verhaal van dat onbetekenende en niet eens zo mooie dorpje in een onmetelijk Avondland. Het is vast een verhaal met kwajongens en een dorpspastoor met losse handjes, een verhaal over een jongeman die vele jaren eerder wegvluchtte en na een lange carrière in de hoofdstad terugkeert naar zijn geboortedorp, van een lange hete zomer, een hoogoplopende familievete en bloeiende romances, van de triomf van het alledaagse, van een klein dorp dat telkens weer wordt ingehaald door een veel grotere wereld.

De weg jaagt mij onontkoombaar verder. Delouze-Rosières ligt al lang achter mij. Het verhaal van Delouze-Rosières is ook het verhaal van Abainville, Horville-en-Ornois, Chassey-Beaupré, Lézeville, Germay, Germisay, Epizon, Busson, Reynel en Vignes-les-Côtes. Steeds opnieuw word ik uitgedaagd het verhaal heruit te vinden, de verbeelding aan de macht.

Frankrijk heeft verhalen voor een heel leven.

In april 2018 ging ik terug naar Delouzes-Rosières. Het panoroma was onveranderd, ik had niet anders verwacht. Er zijn nog zekerheden, en Frankrijk is er één van.

Zelf op zoek naar jouw eigen Delouze-Rosières deze zomer?

  • Frankrijk telt meer dan 35000 gemeentes, meer dan de helft hebben minder dan 500 inwoners, ontelbare dorpen tellen hooguit 100 inwoners.
  • Het kleinste dorp is Rochefourchat in de Drôme – met één enkele inwoner, toch mét wikipediapagina!
  • 155 dorpen behoren tot les plus beaux villages de France, aangeduid door de gelijknamige onafhankelijke organisatie. Over welke dorpen het gaat en wat hun troeven zijn, ontdek je op deze website.
  • Dat een klein dorp soms wel plotseling – en op de meest ondenkbare manier – deel kan worden van de wereldgeschiedenis, bewijst het verhaal van Oradour-sur-Glane, niet ver van Limoges in het departement van de Lot. In 1944 werd het het hele dorp uitgemoord door de terugtrekkende nazis. Het was de grootste massaslachting door de nazi’s op burgers in Frankrijk. Na de oorlog bleef het zwartgeblakerde dorp onaangeroerd als oorlogsmonument – ondenkbaar aangrijpbaar, maar we raden zeker aan om er voor van de autostrade te gaan als je op weg bent naar het Zuiden. Het verhaal van Oradour lees je hier.

De filosofie van de wandelaar

Rood-witte streepjes, geschilderd op een muurtje, een verkeerspaal, een boom: je bent ze vast en zeker al eens tegengekomen. Grote Routepaden is de vereniging die in Vlaanderen de GR-wandelroutes en LF-fietsroutes (langeafstandsfietsroutes) beheert en promoot. Tientallen vrijwilligers zijn als GR- of LF-peter verantwoordelijk voor een bepaald stukje route: ze herschilderen tekentjes, maken wegwijzerbordjes proper en signaleren eventuele problemen. Zelf in deze GPS-tijden blijft ‘tekentjes volgen‘ zijn onweerstaanbare aantrekkingskracht behouden!

ZZV-crewmember Toby is ook GR-vrijwilliger. Toby schreef een artikel in het het aprilnummer van GR-tijdsschrift Op Weg over Zomer Zonder Vliegen:

Met de campagne houden we een pleidooi voor een andere manier van reizen: trager, bewuster en minder ver.  Sluit Zomer Zonder Vliegen daarmee niet heel nauw aan bij de GR-filosofie? Gebruikers en ontwerpers van langeafstandswandel- en fietsroutes moeten allicht niet worden overtuigd. Wij zijn geen passagiers die getransporteerd worden. Wij zijn reizigers, fietsers, wandelaars, zwervers en ontdekkingsreizigers. De snelheid van het vliegtuig is de onze niet. Wij rekenen in fietskilometers, stijgingspercentages en wandeluren, in dagafstanden en weektotalen. De trein biedt ons tijd om aan een reisverslag te werken of een laatste keer de route op de kaart te bekijken. In het voorbijtrekkende landschap zien we plekken waar we eerder waren, stations waar we al een keer uitstapten, herinneringen komen boven, verhalen worden opgerakeld. Niets of niemand op onze weg is banaal, alles maakt deel uit van onze bestemming, de weg ís de bestemming“.

Het hele artikel kan je hier lezen.

Meer weten over Grote Routepaden?

  • Grote Routepaden staat in voor het ontwerp, de bewegwijzering, de beschrijving en de promotie van een netwerk langeafstand wandelwegen (GR-routes) en langeafstand fietsroutes (LF-routes) in heel Vlaanderen. Dit netwerk sluit aan op het Europees wandel– en fietsnetwerk over lange afstand. De organisatie behartigt de belangen van wandelaars en fietsers en promoot het  wandelen en fietsen in Vlaanderen.
  • De meest bekende GR is natuurlijk de GR5, die van Hoek van Holland tot in Nice aan de Middellandse Zee loopt en 246 km over Belgische bodem gaat!
  • Het magazine Op Weg van Grote Routepaden verschijnt zesmaal per jaar. Op Weg  staat boordevol mooie reportages, praktische tips en leuke routes voor urenlang wandel- en fietsgenot – met zeer veel aandacht voor bestemmingen dicht bij huis en in onze buurlanden. En natuurlijk vind je er ook alle informatie over nieuwe publicaties, routes en uitrusting!

 

Vooruitgang

De trein van Magyar Államvasutak – de Hongaarse spoorwegmaatschappij – van Boedapest naar Gyor is een droom: goedkoop, bijna geruisloos, met veel plaats voor fietsen én met goedwerkende wifi. Dat laatste post ik dan maar meteen op facebook. De Hongaarse spoorwegen komen van ver. De eerste vrouwelijke bestuurders werden pas in 2013 opgeleid. Bij conventionele locomotieven gebeurde het aan- of loskoppelen van de wagon met een zware sleutel en de Hongaren hadden altijd geoordeeld dat alleen mannen hiervoor geschikt waren. De meer moderne treinen zijn uitgerust met een tractie-apparaat, waardoor fysiek werk niet langer nodig is. De toekomst is begonnen, zelfs bij de Hongaarse Spoorwegen. Nu bij de NMBS nog!

Zelf naar Hongarije zonder vliegtuig deze zomer? 

  • Er zijn meer dan genoeg redenen om naar Hongarije te gaan. Qua taal, voel je je alvast ver van huis. Hongaars is to-taal onbegrijpbaar. En dat beseffen de Hongaren zelf blijkbaar ook. De website van Sziget Festival – het Rock Werchter van heel Oost-Europa – heeft zelfs een Nederlandstalige versie! Maar er zijn nog redenen om naar Hongarije te gaan.  Wij geven er zes, in zes foto’s! Klik op de foto’s voor meer informatie!

 

Üdvözöljük Magyarországon, élvezze az üdülését!

 

Frankrijk (1): wachten op de trein

Minder dan een week geleden ben ik met de fiets thuis vertrokken maar het lijkt een eeuwigheid geleden, er is zoveel gebeurd. Vanuit het Zuid-Franse stadje rijden weinig treinen naar het TGV-station in de grotere stad. Maar deze ene keer vind ik het niet erg om te wachten op de trein.

Alles is gezegd. Ik voel geen enkele nood een gesprek aan te knopen met de schaarse andere terrashangers van het anonieme café de la Gare. Ik drink mijn bier eindeloos langzaam en denk terug aan het gerimpelde vrouwtje in het dorpje in Lotharingen, dat mij op twee tomaten trakteerde – Vous voulez une tomate? – Prenez-en deux, on ne peut pas rester debout sur une jambe. Ik herinner me het bejaarde koppel waar ik dag twee binnenviel tijdens het middageten – on n’a jamais été à Paris – de enthousiaste winkelgerant – vous êtes courageux monsieur, de man die zijn huis tot de nok had volgestouwd met brandhout, de wielertoerist op de parking van het warenhuis, de tractorbestuurder die mij de weg wees, het praatje met de melancholische postbeamte tijdens die sprankelende morgen in het Chartreusemassief, de jeugdherberguitbaters, de behulpzame kinderen in een voor de rest al vergeten dorp in de Drôme, de opgewekte boer die in dat godverlaten gehucht in de Jura zijn koeien de stal in dreef, de luttele andere fietsers die ik kruiste – handje even in de lucht. Provinciaal Frankrijk uit mijn dromen, elle me manque déjà…

Ik moet me toch nog reppen om de trein te halen.

Zelf ook met de trein door Frankrijk reizen deze zomer?

  • Ouigo, Het publieke geheim van de Franse Spoorwegen: low cost treinen naar het Zuiden van Frankrijk! Als je genoeg op voorhand boekt, kan je voor tien euro van Tourcoing (vlak over de grens bij Kortrijk) naar Marseille. Check it out, daar kan zelfs Ryanair niet tegenop! Zelf je fiets kan onder bepaalde voorwaarden mee!
  • In een groot deel van Zuid-Oost Frankrijk (regio Occitane) kan je de trein nemen voor één euro! De goedkope tickets worden online aangeboden vanaf drie weken op voorhand,  onmiddellijk boeken is de boodschap want uitgeput is uitgeput. Kijk snel op deze website!
  • Een overzicht van de mogelijkheden om je fiets mee te nemen op de trein in Frankrijk vind je hier.
  • ZZV-crewmember Nelson schreef op zijn blog ook een stukje over zijn treinreisavonturen in Frankrijk

Het einde van de wereld (2): Noorwegen

Er zijn zo van die plekken waar je naar blijft terug keren. Voor Leen Vermeire is die plek Noorwegen. Leen deelde met ons het verhaal van haar allereerste reis naar het land – zonder vliegtuig. Het werd een kennismaking die naar meer smaakte. Lees en kijk mee, en laat je inspireren!

Taxistop, dat is het beste van twee werelden. Voor een kleine vergoeding kan je meerijden met chauffeurs die een plaatsje vrij hebben in hun wagen. Een beetje zoals liften, maar dan met meer zekerheid over je aankomstuur. Ik reed mee met Kurt – een Noorwegenfanaat die me meteen veel insiderinformatie kon geven. Na een lange rit via Nederland, Duitsland en het glooiend-groene Denemarken, zette Kurt me af in Hirtshals, in het uiterste noorden van het land. Ik sloeg mijn tentje op aan een idyllische strandcamping.

De volgende dag was er tijd genoeg om het fijne gehuchtje te bezoeken, op wandelafstand van de ferryterminal. Daar nam ik de veerboot naar Bergen. De woelige zee en het simpele stoeltje dat ik had geboekt – in plaats van een luxueuzer bed – bezorgden me helaas een zeezieke nacht. De volgende ochtend was het leed snel vergeten. Na het aanlokkelijke zicht op de eilanden aan de kust, de fjorden en de kleurrijke houten huisjes zorgde het binnenvaren van de haven van Bergen al voor een eerste visuele apotheose nog vóór ik één voet op Noorse bodem had gezet. Met de trein ging ik een paar kilometer de stad uit tot in het fjorddorpje Vaksdal – het einde van de wereld, het begin van de wildernis.

Ik deed een meerdaagse trektocht door de Noorse bergen en dat werd een totale back-to-nature ervaring. Dagen liep ik rond zonder ook maar één dorpje te zien en wildkamperen was overal toegelaten. Het was fantastisch! De liefde voor Noorwegen is gebleven: een jaar later stond ik er al terug voor een Erasmus, en ook de jaren erna keerde ik regelmatig weer. Mijn droom voor de nabije toekomst? de oude Sint-Olavs pilgrimstocht van Oslo naar Trondheim afwandelen – 600 km genieten van de Noorse natuur!”

Zelf deze zomer back-to-nature in Noorwegen?

Leen deelde volgende tips en ideeën…! Continue reading

De magie van de veerboot (1): de Baltische Zee

De reis van de ferryhaven in het Zweedse Malmö naar Travemünde aan de Duitse kust duurde lang. Bijna 12 uur lang geen land aan de horizon. Ik kon enkel staren. En toch doe ik het graag, bootje varenHet is zoveel meer dan louter van de ene naar de andere plaats gaan. Het zicht op het eindeloze wateroppervlak zuivert de geest, herinneringen aan de voorbije reis hebben tijd om geboren te worden.

In Travemünde neem ik de trein richting België. Meer dan 24 uur nadat ik in Zweden op de boot stapte, ben ik terug in Gent. Met het vliegtuig zou ik nauwelijks twee uur onderweg geweest zijn. Het zou onwerkelijk zijn, ik thuis maar mijn hart nog ergens onderweg  en verdwaald tussen Malmö en Gent.

Eerlijk is eerlijk: geen idee welke ecologische voetafdruk ik achterliet met deze oversteek van de Baltische Zee in slow motion. Zelfs bij dokter Google vind ik niet meteen een antwoord of dito rekenmodule. Zomer Zonder Varen dan maar? Ik mag er niet aan denken. In niets verschil ik van de vliegtuigreiziger.

Zelf bootje varen deze zomer? 

  • Wie meer weet over de milieuimpact van ferryboten, mag ons dat steeds laten weten, bv. via mail. De keuze voor de veerboot is sowieso een keuze voor trager en bewuster reizen!
  • Vergis je niet: er varen verrassend veel veerboten rond op de Europese wateren. Vanuit België (Zeebrugge) kan je naar Hull in Midden-Engeland, vanuit Nederland geraak je in Hull en Newcastle!
  • Joepi, vanaf 2019 is er misschien een ferry-verbinding voor passagiers tussen Oostende en Ramsgate. We houden het in de gaten! 
  • Voor veerboten elders in Europa is Google Maps als overzicht zeer accuraat. Kijk maar eens hoeveel veerboten alleen al vanuit Travemünde vertrekken, bestemmingen te over, bijvoorbeeld met Finnlines of Stena Line!
  • Ook vanuit Frankrijk vertrekken heel wat veerboten naar de UK en Ierland, bijvoorbeeld vanuit Cherbourg in Normandië.
  • Een goede prijsvergelijker voor veerboten wereldwijd is Direct Ferries
  • Belangrijke tip! Op de meeste veerboten is er wifi, maar laat je er niet aan vangen: de rekening kan duur uitvallen!

Zing met ons mee!

Give it up for Samson & Gert! Liedje nummer zes van cassette/cd nummer één blijft stiekem een dijk van een nummer! De hond en zijn baasje wisten het lang geleden al… Een zomer zonder vliegen, de zomer van je leven. Ook als je wat verder wil reizen is trein, bus, auto, boot, lift of fiets vaak een veel leuker en verrassend haalbaar alternatief voor het vliegtuig. Alle info, tips en inspiratie op www.zomerzondervliegen.be.

Doe mee met ons en beloof plechtig op de ogen van je bobtail hondje of op die van bobientje dat je deze zomer niet zal vliegen!

Terug thuis voor het middageten: op micro-adventure!

Het is een doordeweekse middag. In Gent stappen op de trein richting Deinze van 11u53 – skates al aan de voeten. De zon schijnt uitbundig. Op de terugweg naar Gent via de fietsostrade gaan we oerend hard – de stevige zuidwester-bries in de rug jaagt ons vooruit. Met een brede grijns breken we snelheidsrecords. Nog geen uur later staan we terug in Gent, ruim op tijd voor het middageten. Het hoofd is leeggemaakt, het gemoed vrolijk. Het was een eenvoudig skatetochtje, het kleinst mogelijke avontuur, de grootst mogelijke lol, een micro-adventure uit de duizend.

Een micro-avontuur, dat is een avontuur dicht bij huis, simpel in zijn uitvoering, groots in zijn ervaring, het moet niet veel te kosten en hoeft niet lang te duren – een uur, een dag, een nacht, een weekend.  Iedereen geeft er zijn eigen invulling aan, adventure is in the eye of the beholder!

Zelf op micro-avontuur?

  • Micro-adventuring: ik, en waarschijnlijk ontelbare anderen samen met mij, deden het al lang voor de Britse Alistair Humphreys de term enkele jaren geleden claimde, de slimmerd.
  • Micro-avonturieren, dat doe je in eigen land, streek, stad of dorp, straat desnoods – geen plek is te min. 
  • Je micro-avontuur maak je zelf. Een micro-avontuur beleven, dat gaat vooral over het breken van je dagelijkse routine: ga picknicken in het park in plaats van in de bedrijfskantine, ga frisbeeën op het grasveld, neem eens een andere weg naar huis, maak een nachtelijke wandeling, slaap  een nacht in de tuin, ga samen met je kinderen op stap op het blotevoetenpad, neem de trein naar een onbekende plek en fiets terug naar huis, niet is te gek of te onnozel. Gewoon doen!