De ontdekking van een eiland

Chris en Vivianne gingen vorig jaar met de trein en de boot naar The Isles of Scilly, een eilandengroep 45 kilometer voor de kust van Cornwall, het meest zuidwestelijke stukje Engeland. Vivianne stuurde er ons een kort mailtje over. Het was een langgekoesterde droom geweest, en ze hadden de reis uiteindelijk cadeau gekregen voor hun dertigjarig huwelijksjubileum. Op de eilanden is het jachtige leven ver weg – alles is te voet bereikbaar.

Niet veel later volgde een tweede mailtje. Er moest Vivianne nog iets van het hart. De poëtische kwetsbaarheid van een plek als de Scilly Eilanden verdraagt geen massatoerisme, een aanzienlijk deel van de inwoners vreest de uitverkoop van de archipel aan het grote geld. Vivianne en Chris koesteren de herinnering aan de reis hartstochtelijk. En toch, ergens wringt het om die herinnering zomaar te grabbel te gooien op het anonieme wereldwijde web. Het voelt bijna aan als verraad, een geheim onthuld. The Isles of Scilly verdienen het gevrijwaard te blijven van een te grote toeloop van bezoekers.

Het is een besef waar veel reizigers mee worstelen. De wereld verliest haar geheimen en daar dragen we willens nillens allemaal aan bij. Elke plek is bereikbaar geworden, iedereen gaat overal naartoe en is overal geweest. Ik kan enkel vurig hopen dat er op onze planeet voor eeuwig genoeg Isles of Scilly overblijven.

Zelf naar The Isles of Scilly? (Maar liefst niet allemaal tegelijk!)

  • Met de trein geraak je vanuit Londen tot in Penzance, van daaruit zijn er dagelijkse veerverbindingen met de eilanden.
  • Vivianne en Chris verbleven in het eco-boerderijverblijf Little Arthur Farm (www.littlearthur.co.uk) en in een yurt op een andere boerderij (www.scillyorganics.com). Beide boerderijen zijn gelegen op St. Martins Island, het derde van de de vijf bewoonde eilanden van de Scilly Eilanden.
  • het meest gekend zijn The Isles of Scilly om de subtropische Tresco Abbey Gardens, met dank aan het specifieke klimaat op deze plek.

Seizoensgroenten

Een leven op het ritme van de seizoenen: dat is uitkijken naar de eerste aardbeien in mei – het lange wachten beloont je met de beste smaak. Kolen in de winter nopen tot creativiteit, maar geven ook een gezonde portie extra vitaminen. Vele mensen herontdekken de seizoensgroentenkalender, goed om de ecologische voetafdruk te verkleinen!

Vakantie naar de zon in januari, is dat niet een beetje zoals winterkool eten in de zomer? Reizen op het ritme van de seizoenen, zit daar geen kalender in?

Zelf reizen op het ritme van de seizoenen?

  • Wintersport in België: in de Oostkantons is er de grootste kans op sneeuw. Al info over de skipiste in Ovifat en de langlaufpistes op de Hoge Venen vindt je op de site van de toeristische dienst van Ost Belgien.
  • Het enige langlaufgebied in België dat met de trein te bereiken is, vindt je in Gouvy – vlakbij de grens met het Groothertogdom Luxemburg, alle info vindt je hier.
  • Wie lente zegt, zegt Keukenhof! Het mooiste lentepark ter wereld, gelegen in de Nederlandse provincie Zuid-Holland, is dit jaar geopend van 22 maart tot 13 mei. Het park is bereikbaar met de bus vanuit Amsterdam, Leiden en Haarlem – perfect te combineren met een citytrip bij onze noorderburen dus!

Afbeeldingsresultaat voor keukenhof

De magie van het vliegtuig (1): Schotland

Enkele jaren geleden vloog ik samen met een vriend voor vier dagen over en weer naar Schotland om een andere vriend te bezoeken. In de vertrekhal van Schiphol telden we hoeveel keer we al gevlogen hadden. Ik kreeg mijn aantal continentale vliegreizen net op twee handen geteld. Amsterdam – Glasgow H/T zou mijn tiende vlucht worden. Ik vroeg me af of  ik ooit de tel zou kwijtraken en bedacht dat ik dat spijtig zou vinden. Hoeveel keer hebt gij al gevlogen? Wordt die vraag nog veel gesteld in tijden dat een retourtje Barcelona 30 euro kost en een vliegreis een consumptieartikel geworden is dat je net nog niet in de supermarkt kan halen?

Onze vlucht vertrok door technische problemen uiteindelijk met meer dan 8 uur vertraging. De tijd in de vertrekhal ging tergend traag voorbij. Wie gaat er nu ook met het vliegtuig naar Schotland, vroeg ik mezelf af.

→  Zelf deze zomer zonder vliegen naar Schotland?

  • low-budget met de bus: voor minder dan 100 euro geraak je heen terug tot in Glasgow: met de Flixbus kan je naar Londen en van daaruit ben je met de nachtbus van Megabus zo in Schotland.
  • low-budget met de boot: via de website van taxistop kan je last minute tickets scoren voor de ferry van Zeebrugge naar Hull. Aanrader! Je bent dan wel nog niet in Schotland, maar toch al halfweg!
  • high-budget met de trein:  check out de prikkelende website van The Caledonian Sleeper, de overkoepelende naam voor een aantal nachttreinen van Londen naar verschillende Schotse steden. Lonely Planet zegt er het volgende over: The Caledonian Sleeper isn’t a train ride, it’s an escape – an overnight teleport from hubbub tot Highlands.” 

Slainte!

In het diepst van mijn gedachten (1): Tijdreizen

Thudinië… het lijkt een naam van een langvergeten koninkrijk uit een ver verleden, een onontdekt deel van Middel-Aarde, een duistere Russische deelrepubliek. 

Ach wat, Thudinië is gewoon een streek in Henegouwen tussen de Samber en de Condroz. Mijn fantasie sloeg misschien op hol, maar alleen al voor de naam ga ik er heen. Het belfort van Thuin – één van de grotere steden in Thudinië – staat toch maar mooi op de lijst met Unesco-werelderfgoed en met zijn hangende tuinen alludeert de stad alsnog naar een mythisch voorchristelijk  tijdperk in een land hier ver vandaan.

Waar ik ook ben, in gedachten ben ik overal – mijn verbeelding kent geen grenzen.

De bovenstad van Thuin met zijn bekende hangende tuinen, 210 in totaal.

 

De magie van de nachttrein (1) – de tijd aan onze kant

Het schuifraampje klemde een beetje en het handvat was vuil. Ik murwde mijn hoofd naar buiten en staarde naar het lege perron. In de verte hoorde ik het wegstervende geblaf van een eenzame hond. De zachte avondbries was zwanger van verwachting. De nachttrein sjokte het verlaten station uit, floot een laatste keer en dook een gitzwarte leegte in. Het was een nacht waarin we voor even geloofden dat de tijd voor altijd aan onze kant zou staan. Vliegtuigen hebben geen schuiframen.