Het einde van de wereld (2): Noorwegen

Er zijn zo van die plekken waar je naar blijft terug keren. Voor Leen Vermeire is die plek Noorwegen. Leen deelde met ons het verhaal van haar allereerste reis naar het land – zonder vliegtuig. Het werd een kennismaking die naar meer smaakte. Lees en kijk mee, en laat je inspireren!

Taxistop, dat is het beste van twee werelden. Voor een kleine vergoeding kan je meerijden met chauffeurs die een plaatsje vrij hebben in hun wagen. Een beetje zoals liften, maar dan met meer zekerheid over je aankomstuur. Ik reed mee met Kurt – een Noorwegenfanaat die me meteen veel insiderinformatie kon geven. Na een lange rit via Nederland, Duitsland en het glooiend-groene Denemarken, zette Kurt me af in Hirtshals, in het uiterste noorden van het land. Ik sloeg mijn tentje op aan een idyllische strandcamping.

De volgende dag was er tijd genoeg om het fijne gehuchtje te bezoeken, op wandelafstand van de ferryterminal. Daar nam ik de veerboot naar Bergen. De woelige zee en het simpele stoeltje dat ik had geboekt – in plaats van een luxueuzer bed – bezorgden me helaas een zeezieke nacht. De volgende ochtend was het leed snel vergeten. Na het aanlokkelijke zicht op de eilanden aan de kust, de fjorden en de kleurrijke houten huisjes zorgde het binnenvaren van de haven van Bergen al voor een eerste visuele apotheose nog vóór ik één voet op Noorse bodem had gezet. Met de trein ging ik een paar kilometer de stad uit tot in het fjorddorpje Vaksdal – het einde van de wereld, het begin van de wildernis.

Ik deed een meerdaagse trektocht door de Noorse bergen en dat werd een totale back-to-nature ervaring. Dagen liep ik rond zonder ook maar één dorpje te zien en wildkamperen was overal toegelaten. Het was fantastisch! De liefde voor Noorwegen is gebleven: een jaar later stond ik er al terug voor een Erasmus, en ook de jaren erna keerde ik regelmatig weer. Mijn droom voor de nabije toekomst? de oude Sint-Olavs pilgrimstocht van Oslo naar Trondheim afwandelen – 600 km genieten van de Noorse natuur!”

Zelf deze zomer back-to-nature in Noorwegen?

Leen deelde volgende tips en ideeën…! Continue reading

De magie van de veerboot (1): de Baltische Zee

De reis van de ferryhaven in het Zweedse Malmö naar Travemünde aan de Duitse kust duurde lang. Bijna 12 uur lang geen land aan de horizon. Ik kon enkel staren. En toch doe ik het graag, bootje varenHet is zoveel meer dan louter van de ene naar de andere plaats gaan. Het zicht op het eindeloze wateroppervlak zuivert de geest, herinneringen aan de voorbije reis hebben tijd om geboren te worden.

In Travemünde neem ik de trein richting België. Meer dan 24 uur nadat ik in Zweden op de boot stapte, ben ik terug in Gent. Met het vliegtuig zou ik nauwelijks twee uur onderweg geweest zijn. Het zou onwerkelijk zijn, ik thuis maar mijn hart nog ergens onderweg  en verdwaald tussen Malmö en Gent.

Eerlijk is eerlijk: geen idee welke ecologische voetafdruk ik achterliet met deze oversteek van de Baltische Zee in slow motion. Zelfs bij dokter Google vind ik niet meteen een antwoord of dito rekenmodule. Zomer Zonder Varen dan maar? Ik mag er niet aan denken. In niets verschil ik van de vliegtuigreiziger.

Zelf bootje varen deze zomer? 

  • Wie meer weet over de milieuimpact van ferryboten, mag ons dat steeds laten weten, bv. via mail. De keuze voor de veerboot is sowieso een keuze voor trager en bewuster reizen!
  • Vergis je niet: er varen verrassend veel veerboten rond op de Europese wateren. Vanuit België (Zeebrugge) kan je naar Hull in Midden-Engeland, vanuit Nederland geraak je in Hull en Newcastle!
  • Joepi, vanaf 2019 is er misschien een ferry-verbinding voor passagiers tussen Oostende en Ramsgate. We houden het in de gaten! 
  • Voor veerboten elders in Europa is Google Maps als overzicht zeer accuraat. Kijk maar eens hoeveel veerboten alleen al vanuit Travemünde vertrekken, bestemmingen te over, bijvoorbeeld met Finnlines of Stena Line!
  • Ook vanuit Frankrijk vertrekken heel wat veerboten naar de UK en Ierland, bijvoorbeeld vanuit Cherbourg in Normandië.
  • Een goede prijsvergelijker voor veerboten wereldwijd is Direct Ferries
  • Belangrijke tip! Op de meeste veerboten is er wifi, maar laat je er niet aan vangen: de rekening kan duur uitvallen!

Zing met ons mee!

Give it up for Samson & Gert! Liedje nummer zes van cassette/cd nummer één blijft stiekem een dijk van een nummer! De hond en zijn baasje wisten het lang geleden al… Een zomer zonder vliegen, de zomer van je leven. Ook als je wat verder wil reizen is trein, bus, auto, boot, lift of fiets vaak een veel leuker en verrassend haalbaar alternatief voor het vliegtuig. Alle info, tips en inspiratie op www.zomerzondervliegen.be.

Doe mee met ons en beloof plechtig op de ogen van je bobtail hondje of op die van bobientje dat je deze zomer niet zal vliegen!

Terug thuis voor het middageten: op micro-adventure!

Het is een doordeweekse middag. In Gent stappen op de trein richting Deinze van 11u53 – skates al aan de voeten. De zon schijnt uitbundig. Op de terugweg naar Gent via de fietsostrade gaan we oerend hard – de stevige zuidwester-bries in de rug jaagt ons vooruit. Met een brede grijns breken we snelheidsrecords. Nog geen uur later staan we terug in Gent, ruim op tijd voor het middageten. Het hoofd is leeggemaakt, het gemoed vrolijk. Het was een eenvoudig skatetochtje, het kleinst mogelijke avontuur, de grootst mogelijke lol, een micro-adventure uit de duizend.

Een micro-avontuur, dat is een avontuur dicht bij huis, simpel in zijn uitvoering, groots in zijn ervaring, het moet niet veel te kosten en hoeft niet lang te duren – een uur, een dag, een nacht, een weekend.  Iedereen geeft er zijn eigen invulling aan, adventure is in the eye of the beholder!

Zelf op micro-avontuur?

  • Micro-adventuring: ik, en waarschijnlijk ontelbare anderen samen met mij, deden het al lang voor de Britse Alistair Humphreys de term enkele jaren geleden claimde, de slimmerd.
  • Micro-avonturieren, dat doe je in eigen land, streek, stad of dorp, straat desnoods – geen plek is te min. 
  • Je micro-avontuur maak je zelf. Een micro-avontuur beleven, dat gaat vooral over het breken van je dagelijkse routine: ga picknicken in het park in plaats van in de bedrijfskantine, ga frisbeeën op het grasveld, neem eens een andere weg naar huis, maak een nachtelijke wandeling, slaap  een nacht in de tuin, ga samen met je kinderen op stap op het blotevoetenpad, neem de trein naar een onbekende plek en fiets terug naar huis, niet is te gek of te onnozel. Gewoon doen!

Het einde van de wereld (1): Sixt-Fer-à-Cheval

Waar kom ik terecht als ik gewoon negen dagen blijf fietsen? Lieven Dekeyser ontdekte in Frankrijk het einde van de wereld – letterlijk. Le Bout du Monde ligt in de schaduw van de Cirque du Fer-à-Cheval, de grootste cirque – keteldal noemden we dat vroeger bij aardrijkskunde – van de Franse Alpen. Na acht dagen fietsen vanuit Gent reed Lieven op dag negen na het dorp Sixt-Fer-à-cheval eerst nog over een brede departementale weg. Het asfalt ging al snel over in een grindweg, de grindweg werd een enkel nog te voet begaanbaar pad, het pad werd een rotsachtig bergpaadje en het bergpaadje liep ten slotte dood tegen een muur van rotsen en watervallen.  Het was onherroepelijk, het einde van de wereld, verdergaan was geen optie, het einde van de weg, het einde van de reis. Het einde van de wereld ligt op exact 898 km van Gent op 1260 meter hoogte in het departement van de Haute Savoie, ten zuiden van het meer van Genève.

Het hele verhaal kan je lezen en bekijken op Lieven’s blog. Zelf ook het einde van de wereld of een andere bijzondere plek ontdekt zonder dat er een vliegtuig aan te pas kwam? Deel net als Lieven je reiservaring via facebook of mail, en breng andere reizigers op ideeën!

De charme van de snelwegparking (1): het verlangen naar de zomer

De snelwegparking is een plek waar niemand echt wil zijn en waar niemand lang wil blijven. En toch werkt een snelwegparking op een onnavolgbare wijze op mijn sentiment. Zelfs op de parking langs de E313 in Ranst kan ik een instant vakantiegevoel krijgen. De Autoroute du Soleil wenkt, nog even en we zijn in Lyon. Helaas, de radio meldt drie kwartier file van Wommelgem tot Antwerpen-West.

Zelf deze zomer op reis met de auto?

Zomer Zonder Vliegen gaat over een andere manier van reizen: trager, bewuster, en minder ver. In die zin is de keuze voor de auto een veel duurzamere keuze dan de keuze voor het vliegtuig!

  • Wij van Zomer Zonder Vliegen kunnen het niet genoeg herhalen: de weg is de bestemming – ook met de auto! De rit naar het Zuiden kan ook een belevenis zijn. Lees dit artikel op een Nederlandse blog over reizen met kinderen in Europa maar eens, over leuke stopplaatsen langs de autostrade in Frankrijk. Onze topper is natuurlijk de Aire du Viaduc de Millau op de A75 richting Montpellier, met uitzicht op de iconische 2,5 kilometer lange brug van Millau.

 

  • Het verbruik en de uitstoot bij het rijden zijn in belangrijke mate afhankelijk van de manier van rijden. Bij het zogenaamde ecodriving pas je eenvoudige principes toe die het brandstofverbruik verminderen én de veiligheid verhogen. Het verschil tussen een sportieve rijstijl en ecodriving kan tot 35 procent oplopen. Netwerk Bewust Verbruiken geeft je de tien geboden die parate kennis moeten zijn voor iedere automobilist!

 

  • Sinds 2017 biedt de Nederlandse reisorganisatie Pharos reizen aan speciaal voor elektrische auto’s, lees dit artikel er maar eens op na. Pharos biedt onder andere een 17-daagse rondreis door Noorwegen aan (met eigen wagen). Het reisschema is zo uitgedokterd dat er steeds voldoende oplaadmogelijkheden zijn. Wat ons betreft een reisformule die zeker meer aandacht mag krijgen!

 

  • Meer tips en ideeën voor een zomer op reis met de auto vind je in onze reisgids en ook in onze blog zullen we er nog aandacht aan besteden. Zelf tips of ideeën? Laat het ons weten via mail of facebook!

De Vlaanderen Fietsroute: ode aan duurzaam reizen dichtbij huis

De eerste schuchtere lenteavond van het jaar heeft iets magisch – een avond die een belofte inhoudt. Na het werk fiets ik van Antwerpen naar Gent. Ik doe het vaak, ’s morgens fiets op de trein, ’s avonds met de fiets huiswaarts. Het vakantiegevoel komt snel, zo ergens halfweg de tramterminus in Zwijndrecht en Sint-Niklaas-Oost. Op de fietsostrade tussen Belsele en Lokeren gaat het crescendo. Enkel een voorbijrazende IC-trein verstoort even de rust. Ik was bijna echt vergeten hoe schoon de lente hier kan zijn.

Bovenstaand stukje is het verhaal van vanavond – de eerste lenteavond. En toch schreef ik het drie jaar geleden al, als inleiding van een artikel over de Vlaanderen Fietsroute – een bewegwijzerde route van ruim 800 kilometer door de vijf Vlaamse provincies. Alles komt terug. De eerste lenteavond van 2015 inspireerde mij toen tot een ode aan fietsen in Vlaanderen. Het artikel verscheen in Frontaal (tijdsschrift van het Gents Milieufront) en in Op Weg (magazine van de vereniging Grote Routepaden). Klik hier voor het hele artikel en droom weg over een zomerse fietsreis in eigen land!

Zelf op weg langs de De Vlaanderen Fietsroute deze zomer?

  • De Vlaanderen Fietsroute (820 km) is er voor iedereen: je kan de route in één keer fietsen, of in verschillende delen opsplitsen, dagafstanden kies je zelf!
  • De bewegwijzering is uniform voor het hele traject, alleen de nummering op de bordjes kan op het eerst zicht wat verwarrend lijken: de Vlaanderen Fietsroute is eigenlijk een combinatie is van 4 andere fietsroutes: LF1, LF5, LF6 en LF7.
  • Een kaart met de route vind je op www.groteroutepaden.be/nl/route/334/vlaanderen-fietsroute.html
  • Alle andere info vind je op www.vlaanderenfietsroute.be

De magie van de nachttrein (2): terug naar Europa

Een zomerdag loopt ten einde. De trein rijdt het station van Moskou uit. Bestemming Riga: één avond, één nacht en één ochtend westwaarts door een eindeloze wildernis. Ik ga terug naar Europa! Het is eerste deel van een lange reis  naar huis. Drie dagen eerder was ik in Moskou aangekomen na een fietstocht van 4000 kilometer door mijn continent.

Een fles gaat rond. Een homp kaas wordt aangesneden. Iemand deelt zelfgemaakte koekjes uit. Alles is van iedereen. Een oudere vrouw lacht haar bruine tanden bloot, ze lijkt maar niet te willen begrijpen dat ik geen woord russisch spreek. Een halfdronken Rus komt zwalpend onze coupé binnen. Het is een nachtelijke treinreis waarover je normaal alleen leest in het betere reisverhaal. Nu ben ik zelf de schrijver.

In het vliegtuig worden geen verhalen geschreven, er wordt niets gedeeld, er zijn enkel dure snacks uit de minibar en de tandpastaglimlach van de stewardess.

Zelf reizen zonder vliegtuig tot in de verste hoeken van het continent? 

  • De weg is de bestemming, reis traag – met verschillende tussenstops! 
  • Met een Interrailpas kan je naar dertig Europese landen reizen, maar Rusland is daar niet bij.
  • Onder andere vanuit Riga (Letland), Warshau en Boedapest zijn er rechtstreekse treinverbindingen met Moskou. Het goedkoopste kaartje vanuit Riga kost ongeveer 50 euro enkele reis.
  • Waarom geen deel van de reis per veerboot doen? Met de trein kan je van Moskou naar Sint-Petersburg en van daaruit kan je naar Finland, Zweden en Litouwen! 
  • TIP: Maak je vooraf geen zorgen over treinreserveringen en reisplannen die kunnen wijzigen. Een treinticket kopen in pakweg een Russisch of Bulgaars station kan ook een ervaring zijn en levert normaal gezien geen problemen op – zeker niet als je niet met een grote groep reist. 
  • TIP: download vooraf de google translate app voor offline gebruik en voer hilarische gesprekken tijdens je lange reis. Ook je telefoonrekening zal je dankbaar zijn!

 

De mooiste treinreizen: de aller-aller-ultiemste lijst

Lijstjes: het internet staat er vol van. De top-tien-van-dit, het beste-van-dat, wat je ook bedenkt, en er bestaan lijstjes van. Google het  maar eens, in eender welke taal: “most beautiful train rides”. Je ziet door de bomen het bos niet meer. Wie heeft er nu gelijk, wát is de ultieme lijst?  Speciaal voor jullie ploegden wij van Zomer zonder Vliegen door toplijstjes op tien verschillende websites en maakten we ons eigen lijstje met de mooiste der mooiste treinroutes – het beste van het beste, de aller-aller-ultiemste lijst – volgens het internet!

  • En de winnaar is… de Bernina Express, Zwitserland

De Bernina Express komt in bijna elk toplijstje voor. Je zal zeker begrijpen waarom deze vier uur durende reis door Zuid-Zwitserland is opgenomen op de lijst van Unesco Werelderfgoed.

Vanuit Chur rijdt de felrode smalspoortrein 144 kilometer door de Engadin-Alpen en het chique St. Moritz tot in Tirano net over de Italiaanse grens. Het zicht op de bergen en de passage van de trein langs het viaduct van Landwasser zijn adembenemend!

 

Bron: Rough Guides

  • Flamsbana, Noorwegen

Eervol verloren van de nummer één hierboven in een millimetersprint: the Flåm Railway of Flåmsbana in het zuiden van Noorwegen. Het uitzicht langs deze spoorlijn tussen de plaatsen Myrdal en Flåmen is fenomenaal. Er is eigenlijk maar één nadeel aan de Flåmsbana en dat is dat de reis slechts 20 kilometer duurt. Het hoogteverschil dat je aflegt is echter enorm, want je stijgt bijna 900 meter in hoogte – dwars door besneeuwde berglandschappen.

 

Bron: Travel Valley

  • West Highland Line, Schotland

Een gedeelde tweede plaats met de Flåmsbana! De West Highland Line biedt adembenemende uitzichten op het groene Schotse landschap. Het is niet voor niets dat het toonaangevende reismagazine Wanderlust hun award voor de beste treintrip naar deze route liet gaan. De spoorlijn verbindt Glasgow met de havens van Oban en Mallaig. Onderweg passeer je de mysterieuze meren en grillige bergen van Schotland. Het Glenfinnan viaduct, bekend uit de Harry Potter films, is een van de highlights van de route. Een rit door het West Highland duurt ongeveer 3,5 uur en dagelijks rijden er drie treinen op dit traject.

 

Bron: Natuur & Milieu

  • Linke Rheinstrecke, Duitsland

Een speciale vermelding in de Zomer Zonder Vliegen Top 5 gaat naar de Linke Rheinstrecke, om de simpele reden dat het de treinrit is die in verschillende lijstjes voorkomt en zich bovendien het meest dichtbij huis bevindt. Op het treintraject tussen Rüdesheim en Koblenz zijn meer dan dertig kastelen te vinden. Om die reden noemen de Duitsers dit deel de ‘Romantische Rijn’. De Linke Rheinstrecke (die langs de westelijke oever loopt) is het meest pittoresk. Het traject tussen Mainz naar Keulen is 185 km lang. De treinen doen, afhankelijk van het aantal tussenstops (van ruim tien tot wel veertig), 2,5 tot 3,5 uur over de afstand.

 

Bron: ANWB

  • Almere – Lelystad, Nederland

Een traject dat door de rest van het internet over het hoofd gezien wordt maar toch een plaatsje verdient in de aller-ultiemste ZZV-lijst. Met 37 procent van de stemmen is het tracé Almere Centrum – Lelystad Centrum door treinreizigers gekozen als ‘Mooiste treinreis van Nederland 2016′. Over het spoor richting Lelystad laat Flevoland zich na station Almere Oostvaarders van een heel andere kant zien. Treinreizigers kunnen 10 minuten lang ongestoord genieten van het prachtige, ruige landschap van de Oostvaardersplassen dat voorbijtrekt. Dit natuurgebied van zo’n zesduizend hectare is ontstaan na de drooglegging van de Flevopolders.

 

Bron: Nederlandse Spoorwegen

 

Zelf één van de aller-ultiemste treinreizen doen?

  • Bernina Express: De trein wordt uitgebaat door de private Zwiterse maatschappij Rhaetian Railways.
  • Flåmsbana: meer info op de website van Visit Flam, de plaatselijke toeristische dienst. 
  • West Highland Line: alle informatie vind je op de website van Scotland Railways.
  • Linke Rheinstrecke: een kaartje bestel je op de website van de Deutsche Bahn of op het treinstation in Duitsland.
  • Almere – Lelystad: slechts één adres, de Nederlandse Spoorwegen!

Prettige reis!

De ontdekking van een eiland

Chris en Vivianne gingen vorig jaar met de trein en de boot naar The Isles of Scilly, een eilandengroep 45 kilometer voor de kust van Cornwall, het meest zuidwestelijke stukje Engeland. Vivianne stuurde er ons een kort mailtje over. Het was een langgekoesterde droom geweest, en ze hadden de reis uiteindelijk cadeau gekregen voor hun dertigjarig huwelijksjubileum. Op de eilanden is het jachtige leven ver weg – alles is te voet bereikbaar.

Niet veel later volgde een tweede mailtje. Er moest Vivianne nog iets van het hart. De poëtische kwetsbaarheid van een plek als de Scilly Eilanden verdraagt geen massatoerisme, een aanzienlijk deel van de inwoners vreest de uitverkoop van de archipel aan het grote geld. Vivianne en Chris koesteren de herinnering aan de reis hartstochtelijk. En toch, ergens wringt het om die herinnering zomaar te grabbel te gooien op het anonieme wereldwijde web. Het voelt bijna aan als verraad, een geheim onthuld. The Isles of Scilly verdienen het gevrijwaard te blijven van een te grote toeloop van bezoekers.

Het is een besef waar veel reizigers mee worstelen. De wereld verliest haar geheimen en daar dragen we willens nillens allemaal aan bij. Elke plek is bereikbaar geworden, iedereen gaat overal naartoe en is overal geweest. Ik kan enkel vurig hopen dat er op onze planeet voor eeuwig genoeg Isles of Scilly overblijven.

Zelf naar The Isles of Scilly? (Maar liefst niet allemaal tegelijk!)

  • Met de trein geraak je vanuit Londen tot in Penzance, van daaruit zijn er dagelijkse veerverbindingen met de eilanden.
  • Vivianne en Chris verbleven in het eco-boerderijverblijf Little Arthur Farm (www.littlearthur.co.uk) en in een yurt op een andere boerderij (www.scillyorganics.com). Beide boerderijen zijn gelegen op St. Martins Island, het derde van de de vijf bewoonde eilanden van de Scilly Eilanden.
  • het meest gekend zijn The Isles of Scilly om de subtropische Tresco Abbey Gardens, met dank aan het specifieke klimaat op deze plek.