1001 verhalen-zonder-vliegen, alle 1001 goed!

Trolley, rugzak of handtas? Boon Breyne  en zijn vriendin willen niet kiezen, dus nemen ze het maar alle drie mee op reis. Avontuur in de bergen of chique winkels in de stad? Alletwee! Bus, trein of carpool? Allemaal even goed! Boon mailde ons vier foto’s met vier verhalen en we delen ze graag met de rest van de wereld, omdat er nooit genoeg verhalen kunnen zijn!

“Afgelopen winter vertrok ik vanuit België met de Flixbus.  Mijn vriendin kwam met de bus vanuit Italië, en we ontmoetten elkaar in Wenen. Daar verzeilden we in het Fiedler & Sohn Klavierhaus. Alhoewel we er duidelijk als studenten uitzagen zonder het vermogen om ons een piano aan te schaffen, liet de man in de winkel ons vrij om gelijk welke piano uit te proberen. Ondertussen werkte hij verder aan een andere piano, en dat tot lang na het officiële sluitingsuur. Een gezelligere situatie net voor Kerstmis konden we ons niet dromen!”

“De terugreis in eerste klasse – slechts enkele euro’s duurder dan tweede klasse – van Salzburg (Oostenrijk) naar Brussel diezelfde afgelopen winter was een waanzinnig toffe ervaring. We namen een Meridian-trein naar München, een ICE naar Köln en een Thalys naar Brussel voor €100 p.p.. Wachten in het station was nog nooit zo fijn, loungeruimtes zoals ik ze zag in de Oostenrijkse en Duitse stations, wanneer krijgen we die in België?”

“Het heerlijke aan reizen per bus, trein en al carpoolend is dat je door al dan niet voorziene tussenstops soms plots tijd krijgt in een plaats waar je altijd als eens wilde passeren. Op een mooie zomeravond belandde ik na een busreis vanuit het midden van het land in Aosta, in Noord-Italië aan de voet van de Alpen. Ik ging snel slapen, want ik was plotseling op het idee gekomen om de volgende ochtend van zodra de zon opkwam de berg op te wandelen. Helemaal ongepland stond ik in alle vroegte op een van de mooiste plekken waar ik ooit was – en dat totaal onverwacht! Het vooruitzicht op een ontbijt en een rit met BlaBlaCar konden mij toch nog overhalen om er niet voor altijd te blijven.”

“Met Blablacar ging ik dan over de Alpen tot aan het station van Martigny in de Rhônevallei in Zwitserland, want van daaruit zou ik de trein naar huis nemen. Het panorama tijdens de afdaling van de Col du Grand Saint-Bernard over de bocht van de Rhonevallei was gewoon te machtig, ik zou het nooit of te nimmer voor een vliegreis willen inruilen!

Reizigers informeren reizigers: deel je buservaringen!

Hoe lang is het geleden dat je nog met de bus op reis geweest bent? De bus, was dat niet iets waar je vroeger mee op schoolreis ging, naar de Meli en Bobbejaanland en zo, of op bosklassen? Het leukste was als het een dubbeldekker was, spannend! Nadien was een bus iets waar je hoogstens eens mee naar je wintersportvakantie reed.

Tijd om daar verandering in te brengen! Wat zijn jullie ervaringen met busreizen en busmaatschappijen zoals Eurolines en Flixbus?  Deel ze met ons en met andere reizigers in de comments op facebook of vertel ze ons via mail. Heb je er zelf geen ervaring mee maar ken je iemand die onlangs nog met de bus gereisd heeft? Speel de vraag door! Wij geloven dat busvervoer een belangrijker rol kan spelen in de evolutie naar een minder vliegtuiggerichte manier van reizen, wat denken jullie?

Ons gedacht!

Eerder nam ZZV-crewmember Toby een aantal keren de Eurolines-bus, in de paasvakantie reisde hij voor de eerste keer met Flixbus, hieronder vind je zijn bevinden en ervaringen!

  • De website van Flixbus is heel handig, en straalt betrouwbaarheid uit. Er is een gigantisch aanbod aan busverbindingen én het is inderdaad goedkoop. Boeken is kei-eenvoudig en als je enkelen tientallen eurocent extra betaalt, doe je ook aan CO2-compensatie. Veel meer dan Eurolines lijkt Flixbus ook in te zetten op duurzaamheid en maatschappelijke verantwoordelijkheid – en voor zover ik kan inschatten, brengen ze dit verhaal geloofwaardig.
  • De bus was iets later dan gepland, maar daar werd ik een uurtje op voorhand via sms al over ingelicht, geen probleem dus! Je hoeft maar vijf minuutjes op voorhand aanwezig te zijn op de vertrekplaats, meestal in de buurt van treinstations.
  • Eerlijk is eerlijk: super comfortabel is reizen met de bus (voor lange mensen) niet – maar een vliegtuig is dat ook niet. Als je echt comfortabel wil reizen, kies je voor de trein.
  • Op verschillende bussen is er een bagagedrager voorzien voor fietsen. Of die mogelijkheid er is, zie je als je de bus boekt en aangeeft dat je een fiets wil meenemen. Op alle andere bussen kan je een fiets meenemen in een fietstransportzak. Wat mij betreft, zou Flixbus helemaal fantastisch zijn, moest de bagagedrager op iedere bus standaard aanwezig zijn. Nu is het ook niet onmiddellijk duidelijk op welke lijnen dat wel het geval is.
  • Het grootste deel van de tijd werkte de wifi op de bus naar behoren ;)!
  • En ook dit kunnen we wel smaken: recent introduceerde het bedrijf ook Flixair ;)!

The times, they are a-changin’ (3): vrijwilligerswerk

2004, een zomer zonder vliegen. Ik had net mijn rijbewijs gehaald. Samen met Jan was ik chauffeur van een Bouworde-minibusje. Het thuisfront hield zijn hart vast. Twee en een halve dag reden we van de Tiensesteenweg in Leuven helemaal tot in een onooglijk dorp in het Roemeense achterland, niet ver van de grens met Moldavië. Met z’n achten zouden we er een speelpleinwerking opzetten.

Het was een opwindende reis. De Duitse autostrade straalde vertrouwdheid uit, in Oostenrijk was ik eerder. De eindeloze weg door de Hongaarse poesta had al iets exotisch. Na de Roemeense grensstad Oradea voelde ik me echt ver van huis. De kromgebogen vrouwtjes op een bankje, de kleurrijke huisjes, de grijnzende mannen op hun paardenkarren, de onverharde wegen, de avondzon boven het zonnebloemveld, de vaalgrijze woonblokken in de provinciestad, alles was anders. Ik was niet langer in een wereld die ik kende.  Samen met enkele oud-Sovjetstaten en één enkel project in Afrika vormden de Roemenië-kampen de verre bestemmingen binnen het aanbod van de vrijwilligersorganisatie.

Dat was nog geen vijftien jaar geleden. Ik behoor niet meer tot de doelgroep van Bouworde. Op de website doorloop ik de lijst met bestemmingen voor de zomer van 2018. Oeganda, Sri Lanka, Ecuador, zelfs Afghanistan – het kan allemaal! Of België, toch nog. Europa ook, maar niet meer met de minibus. Zelfs naar Tsjechië gaan vrijwilligers anno 2018 met de vlieger.

En Roemenië? Het land is geasfalteerd nu en ik vind ik het niet langer terug als bestemming in het aanbod van Bouworde. Ook vrijwilligersorganisaties zijn deel van de tijdsgeest – willens nillens? Zijn de tijden dan écht zo veranderd, en hoe jammer mag ik dat vinden? 

Ik blijf sowieso voor altijd een beetje eenentwintig.

Zelf naar Roemenië overland deze zomer?

  • ZZV-crewmember Toby fietste in 2016 naar Istanbul en doorkruiste toen ook Roemenië. Foto’s en impressies op www.theroadtoistanbul.weebly.com, meer bepaald bv. in deze post.
  • Brussel – Boekarest is 2200 km. Met de trein geraak je er oa. via Wenen en Boedapest. Alle informatie over treinen in en naar Roemenië vind je op de site van Interrail.
  • Met de steun van Europa heeft Roemenië de laatste 20 jaar het wegennet een grondige update gegeven. Paard en kar verdwijnen langzaam maar zeker uit het straatbeeld – maar is het aan ons hier een nostalgische reflex bij te hebben?

Tot slot nog even dit: met of zonder vliegtuig, dicht bij huis of aan de andere kant van de wereld: vrijwilligerswerk doen en je vrije tijd opofferen om het leven van andere mensen ietsje beter te maken, verdient al onze steun – zonder onderscheid. Laat dat bovenal duidelijk zijn!