Flixbus voor beginners

Mijn vriend is onderzoeker en had tijdens de paasvakantie een congres in Rome.  Ik ben leerkracht en reisde hem achterna. Hij reisde met het vliegtuig, ik koos voor de Flixbus. De reistijd van meer dan 24 uur schrikte mij wel wat af, maar de bus is goedkoper dan de trein en makkelijker te boeken.

Tien minuten vóór het vertrek aan Brussel-Noord kreeg ik een sms dat de bus in aantocht was. Leuk en nuttig, zo’n update! De rit tot Milaan was best aangenaam – voldoende beenruimte en comfort, voor mij dan toch. Op de website belooft Flixbus wel dat er snacks aan boord zijn, maar dat bleek niet te kloppen, en de chauffeur hield niet echt veel halt voor tussendoortjes bij een tankstation. Ook de beloofde wifi bleek eerder eentje met erg wisselvallige signaalsterkte.

Tijdens mijn heenrit moest ik overstappen in Milaan – overstaptijd: drie uur. Een kort wandelingetje in het park en even verfrissen was het perfecte tijdverdrijf, het stadscentrum was immers te ver. De bus naar Rome bleek vertraging te hebben. Een frustratiemomentje. Telkens kwam er een half uur bij. Tijd om een ommetje te maken was er niet, ik zat vast op het perron. De rit van Milaan naar Rome verliep daarna weer bijzonder vlot, we haalden zelfs een deel van de vertraging in.

Een beetje chaos tijdens de overstap in Milaan…

Vanuit Rome trokken mijn vriend en ik samen met zijn collega’s met de huurauto naar Napels, Pompeii, Sorrento en Salerno. In Salerno reden de collega’s nog verder, mijn vriend en ik namen in het holst van de nacht de bus naar Rome. Even doorbijten was dat, maar gelukkig waren we met z’n tweeën, dat scheelt. Bij aankomst in Rome om 4 uur ‘s nachts  vonden we nog een bar die open was om even te bekomen. Vanuit Rome gingen we naar Genua. Daar hadden we een uurtje pauze. We hoorden dat er in Genua al bagageopslag was voorzien bij enkele restaurants, de lokale handelaars spelen alvast in op de noden van de reizigers. Ook de laatste rit ging voorbij, het was even aftellen… maar de rust van de aankomstplek maakte veel goed.

Flixbus, het eindoordeel? Ik zou het zéker opnieuw doen. Voor onze volgende reis kiezen we misschien wel voor een rechtstreekse bestemming uit de Flixbuslijst. Twaalf uur zonder tussenstop is best haalbaar. Als we voor een verdere bestemming kiezen, splitsen we de reis op en boeken we een nachtje op een tussenpunt.

Bij het opstappen merkte ik op dat Flixbus sinds kort het boeken van zetels toelaat – voor wie aan het raampje wil zitten. De prijzen hiervoor van 3 tot 5 euro. Wil je zeker zijn van een plek van twee naast elkaar zonder kost dan moet je zelf tijdig opstappen of onderhandelen met een andere reiziger. Sommige buschauffeurs helpen mee in de organisatie maar de meesten trekken zich er weinig van aan…

Zelf op zoek gaan naar duizend terrassen in Rome… met de Flixbus?

  • Boek je ticket via de flixbus-app en niet via de website. Met de app kan je jouw bus in real time volgen en krijg je updates over eventuele vertragingen.
  • Als je toch via de website boekt, kan je wel je gsm-nummer opgeven en krijg je updates via sms.
  • Voorzie jezelf van voldoende drank en tussendoortjes!
  • Een simpel trucje om fris en monter op je bestemming aan te komen: af en toe rechtstaan en schoenen uitdoen!
  • Een rit met een overstap? Denk dan zeker eens na over de optie om de reis op te splitsen. It’s better to travel well, than to arrive (fast).
  • Blijf je toch wachten en heb je enkele uren overstaptijd? Misschien kan je je bagage wel achterlaten bij lokale handelaars in de buurt van het busstation en nog iets leuks gaan bekijken in de buurt! 
Wakker worden tussen te Zwitserse bergen…

Reizen met een plan: Portugal op wielen

Omwille van een trouwfeest stond de reisbestemming voor 2018 al snel vast: Portugal. Het liefst waren we er gewoon met de fiets naartoe gereden, maar die 1800 km schrikten tot Coimbra toch wat af… Het plan werd dus om onze fiets mee te nemen op de trein of bus om eens ter plekke het land op twee wielen te kunnen ontdekken. Plan A, boeken maar!

Fietsen verschepen naar Portugal bleek echter geen sinecure. Met de TGV zouden we met onze fietsen tot in Hendaye geraken, in Frans Baskenland op de grens met Spanje. Daar  konden we overstappen op een nachttrein naar Lissabon. Op die TGV en ICT mogen ook fietsen mee, op voorwaarde dat je ze uit elkaar haalt en in een tas of doos vervoert. De tickets  voor de nachttrein bleken echter nog niet beschikbaar. Ze worden ten vroegste drie maanden op voorhand vrijgegeven leerden we, maar het kon ook later zijn. Dat risico wilden we niet lopen.

Een alternatief (en goedkoper) plan B was de Flixbus. Op de website stonden de plaatsen voor fietsen op de lijnen naar Portugal steevast geafficheerd als ‘bezet’. Na wat speurwerk ontdekten we dat de bussen op deze routes eigenlijk helemaal geen fietsendrager hadden en deze optie dus fake was. Het was wel mogelijk om onze fietsen ingepakt in te checken als ‘speciale bagage’, maar Flixbus kon pas 48 uur voor vertrek bevestigen of die bagage daadwerkelijk mee kan of niet. Terug naar af, ook dat risico wilden we niet lopen. Plan C – met een gespecialiseerde fietsvervoerder tot Santiago de Compestelo voerden we ook snel af wegens te duur.

Het duurde enkele dagen vooraleer we Plan D bedachten. Niets fietstransport, we pakken het anders aan! Onze stalen rossen, die laten we thuis en we huren ter plekke gewoon een trekkingfiets.

Alsnog de Flixbus dus. ‘Duurtijd: 30 uur’ stond er op ons ticket. Slik. Maar we hadden een stevige dosis reispillen op zak (R Calm, aanrader!), de bussen waren comfortabel en de rit van Parijs naar Porto bleek een dagvullend sightseeing driegangenmenu: de Pyreneeën als ontbijt, de Spaanse kust als lunch en voor het diner de Portugese wijnstreek Minho. Ogen open houden is de boodschap, dus toch maar niet overdrijven met die slaapverwekkende  reispillen…!

Het was Hannelore Mees die ons het verhaal over plannen die kunnen veranderen vertelde. Zelf ook reisverhalen? Mail ze ons!

Zelf met Plan A, B, C of D richting Portugal?

  • Op de TGV naar Hendaye en de ICT naar Portugal kunnen fietsen worden meegenomen in een fietstas of -doos. Een dergelijke tas/doos kan je kopen, maar je kan ook eens polsen naar een gebruikte doos in een fietsenwinkel. Zeer uitgebreide info over reizen met de trein naar Portugal vind je op de site van the man in Seat 61 op deze pagina
  • Een fiets meenemen op de Flixbus kan slechts op een aantal routes. Jammer genoeg staat dit niet duidelijk aangegeven op de website. Als je merkt dat op alle data de fietsplaatsen al als “bezet” aangegeven staat, betekent dit waarschijnlijk dat de bus geen fietsendrager heeft. Een vermoedelijke vuistregel: routes naar het westen (bv. Frankrijk, Spanje) hebben geen fietsendragers en naar het oosten (bv. Duitsland, Tsjechië) wel.
  • Hannelore informeerde bij fietsvervoer Soetens voor reizen naar Santiago de Compostela.
  • In Portugal huurde Hannelore fietsen via Cycling Rentals. Je begin- en eindpunt kunnen verschillende locaties in heel Portugal en Spanje zijn.

1001 verhalen-zonder-vliegen, alle 1001 goed!

Trolley, rugzak of handtas? Boon Breyne  en zijn vriendin willen niet kiezen, dus nemen ze het maar alle drie mee op reis. Avontuur in de bergen of chique winkels in de stad? Alletwee! Bus, trein of carpool? Allemaal even goed! Boon mailde ons vier foto’s met vier verhalen en we delen ze graag met de rest van de wereld, omdat er nooit genoeg verhalen kunnen zijn!

“Afgelopen winter vertrok ik vanuit België met de Flixbus.  Mijn vriendin kwam met de bus vanuit Italië, en we ontmoetten elkaar in Wenen. Daar verzeilden we in het Fiedler & Sohn Klavierhaus. Alhoewel we er duidelijk als studenten uitzagen zonder het vermogen om ons een piano aan te schaffen, liet de man in de winkel ons vrij om gelijk welke piano uit te proberen. Ondertussen werkte hij verder aan een andere piano, en dat tot lang na het officiële sluitingsuur. Een gezelligere situatie net voor Kerstmis konden we ons niet dromen!”

“De terugreis in eerste klasse – slechts enkele euro’s duurder dan tweede klasse – van Salzburg (Oostenrijk) naar Brussel diezelfde afgelopen winter was een waanzinnig toffe ervaring. We namen een Meridian-trein naar München, een ICE naar Köln en een Thalys naar Brussel voor €100 p.p.. Wachten in het station was nog nooit zo fijn, loungeruimtes zoals ik ze zag in de Oostenrijkse en Duitse stations, wanneer krijgen we die in België?”

“Het heerlijke aan reizen per bus, trein en al carpoolend is dat je door al dan niet voorziene tussenstops soms plots tijd krijgt in een plaats waar je altijd als eens wilde passeren. Op een mooie zomeravond belandde ik na een busreis vanuit het midden van het land in Aosta, in Noord-Italië aan de voet van de Alpen. Ik ging snel slapen, want ik was plotseling op het idee gekomen om de volgende ochtend van zodra de zon opkwam de berg op te wandelen. Helemaal ongepland stond ik in alle vroegte op een van de mooiste plekken waar ik ooit was – en dat totaal onverwacht! Het vooruitzicht op een ontbijt en een rit met BlaBlaCar konden mij toch nog overhalen om er niet voor altijd te blijven.”

“Met Blablacar ging ik dan over de Alpen tot aan het station van Martigny in de Rhônevallei in Zwitserland, want van daaruit zou ik de trein naar huis nemen. Het panorama tijdens de afdaling van de Col du Grand Saint-Bernard over de bocht van de Rhonevallei was gewoon te machtig, ik zou het nooit of te nimmer voor een vliegreis willen inruilen!

Reizigers informeren reizigers: deel je buservaringen!

Hoe lang is het geleden dat je nog met de bus op reis geweest bent? De bus, was dat niet iets waar je vroeger mee op schoolreis ging, naar de Meli en Bobbejaanland en zo, of op bosklassen? Het leukste was als het een dubbeldekker was, spannend! Nadien was een bus iets waar je hoogstens eens mee naar je wintersportvakantie reed.

Tijd om daar verandering in te brengen! Wat zijn jullie ervaringen met busreizen en busmaatschappijen zoals Eurolines en Flixbus?  Deel ze met ons en met andere reizigers in de comments op facebook of vertel ze ons via mail. Heb je er zelf geen ervaring mee maar ken je iemand die onlangs nog met de bus gereisd heeft? Speel de vraag door! Wij geloven dat busvervoer een belangrijker rol kan spelen in de evolutie naar een minder vliegtuiggerichte manier van reizen, wat denken jullie?

Ons gedacht!

Eerder nam ZZV-crewmember Toby een aantal keren de Eurolines-bus, in de paasvakantie reisde hij voor de eerste keer met Flixbus, hieronder vind je zijn bevinden en ervaringen!

  • De website van Flixbus is heel handig, en straalt betrouwbaarheid uit. Er is een gigantisch aanbod aan busverbindingen én het is inderdaad goedkoop. Boeken is kei-eenvoudig en als je enkelen tientallen eurocent extra betaalt, doe je ook aan CO2-compensatie. Veel meer dan Eurolines lijkt Flixbus ook in te zetten op duurzaamheid en maatschappelijke verantwoordelijkheid – en voor zover ik kan inschatten, brengen ze dit verhaal geloofwaardig.
  • De bus was iets later dan gepland, maar daar werd ik een uurtje op voorhand via sms al over ingelicht, geen probleem dus! Je hoeft maar vijf minuutjes op voorhand aanwezig te zijn op de vertrekplaats, meestal in de buurt van treinstations.
  • Eerlijk is eerlijk: super comfortabel is reizen met de bus (voor lange mensen) niet – maar een vliegtuig is dat ook niet. Als je echt comfortabel wil reizen, kies je voor de trein.
  • Op verschillende bussen is er een bagagedrager voorzien voor fietsen. Of die mogelijkheid er is, zie je als je de bus boekt en aangeeft dat je een fiets wil meenemen. Op alle andere bussen kan je een fiets meenemen in een fietstransportzak. Wat mij betreft, zou Flixbus helemaal fantastisch zijn, moest de bagagedrager op iedere bus standaard aanwezig zijn. Nu is het ook niet onmiddellijk duidelijk op welke lijnen dat wel het geval is.
  • Het grootste deel van de tijd werkte de wifi op de bus naar behoren ;)!
  • En ook dit kunnen we wel smaken: recent introduceerde het bedrijf ook Flixair ;)!

The times, they are a-changin’ (3): vrijwilligerswerk

2004, een zomer zonder vliegen. Ik had net mijn rijbewijs gehaald. Samen met Jan was ik chauffeur van een Bouworde-minibusje. Het thuisfront hield zijn hart vast. Twee en een halve dag reden we van de Tiensesteenweg in Leuven helemaal tot in een onooglijk dorp in het Roemeense achterland, niet ver van de grens met Moldavië. Met z’n achten zouden we er een speelpleinwerking opzetten.

Het was een opwindende reis. De Duitse autostrade straalde vertrouwdheid uit, in Oostenrijk was ik eerder. De eindeloze weg door de Hongaarse poesta had al iets exotisch. Na de Roemeense grensstad Oradea voelde ik me echt ver van huis. De kromgebogen vrouwtjes op een bankje, de kleurrijke huisjes, de grijnzende mannen op hun paardenkarren, de onverharde wegen, de avondzon boven het zonnebloemveld, de vaalgrijze woonblokken in de provinciestad, alles was anders. Ik was niet langer in een wereld die ik kende.  Samen met enkele oud-Sovjetstaten en één enkel project in Afrika vormden de Roemenië-kampen de verre bestemmingen binnen het aanbod van de vrijwilligersorganisatie.

Dat was nog geen vijftien jaar geleden. Ik behoor niet meer tot de doelgroep van Bouworde. Op de website doorloop ik de lijst met bestemmingen voor de zomer van 2018. Oeganda, Sri Lanka, Ecuador, zelfs Afghanistan – het kan allemaal! Of België, toch nog. Europa ook, maar niet meer met de minibus. Zelfs naar Tsjechië gaan vrijwilligers anno 2018 met de vlieger.

En Roemenië? Het land is geasfalteerd nu en ik vind ik het niet langer terug als bestemming in het aanbod van Bouworde. Ook vrijwilligersorganisaties zijn deel van de tijdsgeest – willens nillens? Zijn de tijden dan écht zo veranderd, en hoe jammer mag ik dat vinden? 

Ik blijf sowieso voor altijd een beetje eenentwintig.

Zelf naar Roemenië overland deze zomer?

  • ZZV-crewmember Toby fietste in 2016 naar Istanbul en doorkruiste toen ook Roemenië. Foto’s en impressies op www.theroadtoistanbul.weebly.com, meer bepaald bv. in deze post.
  • Brussel – Boekarest is 2200 km. Met de trein geraak je er oa. via Wenen en Boedapest. Alle informatie over treinen in en naar Roemenië vind je op de site van Interrail.
  • Met de steun van Europa heeft Roemenië de laatste 20 jaar het wegennet een grondige update gegeven. Paard en kar verdwijnen langzaam maar zeker uit het straatbeeld – maar is het aan ons hier een nostalgische reflex bij te hebben?

Tot slot nog even dit: met of zonder vliegtuig, dicht bij huis of aan de andere kant van de wereld: vrijwilligerswerk doen en je vrije tijd opofferen om het leven van andere mensen ietsje beter te maken, verdient al onze steun – zonder onderscheid. Laat dat bovenal duidelijk zijn!