Flixbus voor beginners

Mijn vriend is onderzoeker en had tijdens de paasvakantie een congres in Rome.  Ik ben leerkracht en reisde hem achterna. Hij reisde met het vliegtuig, ik koos voor de Flixbus. De reistijd van meer dan 24 uur schrikte mij wel wat af, maar de bus is goedkoper dan de trein en makkelijker te boeken.

Tien minuten vóór het vertrek aan Brussel-Noord kreeg ik een sms dat de bus in aantocht was. Leuk en nuttig, zo’n update! De rit tot Milaan was best aangenaam – voldoende beenruimte en comfort, voor mij dan toch. Op de website belooft Flixbus wel dat er snacks aan boord zijn, maar dat bleek niet te kloppen, en de chauffeur hield niet echt veel halt voor tussendoortjes bij een tankstation. Ook de beloofde wifi bleek eerder eentje met erg wisselvallige signaalsterkte.

Tijdens mijn heenrit moest ik overstappen in Milaan – overstaptijd: drie uur. Een kort wandelingetje in het park en even verfrissen was het perfecte tijdverdrijf, het stadscentrum was immers te ver. De bus naar Rome bleek vertraging te hebben. Een frustratiemomentje. Telkens kwam er een half uur bij. Tijd om een ommetje te maken was er niet, ik zat vast op het perron. De rit van Milaan naar Rome verliep daarna weer bijzonder vlot, we haalden zelfs een deel van de vertraging in.

Een beetje chaos tijdens de overstap in Milaan…

Vanuit Rome trokken mijn vriend en ik samen met zijn collega’s met de huurauto naar Napels, Pompeii, Sorrento en Salerno. In Salerno reden de collega’s nog verder, mijn vriend en ik namen in het holst van de nacht de bus naar Rome. Even doorbijten was dat, maar gelukkig waren we met z’n tweeën, dat scheelt. Bij aankomst in Rome om 4 uur ‘s nachts  vonden we nog een bar die open was om even te bekomen. Vanuit Rome gingen we naar Genua. Daar hadden we een uurtje pauze. We hoorden dat er in Genua al bagageopslag was voorzien bij enkele restaurants, de lokale handelaars spelen alvast in op de noden van de reizigers. Ook de laatste rit ging voorbij, het was even aftellen… maar de rust van de aankomstplek maakte veel goed.

Flixbus, het eindoordeel? Ik zou het zéker opnieuw doen. Voor onze volgende reis kiezen we misschien wel voor een rechtstreekse bestemming uit de Flixbuslijst. Twaalf uur zonder tussenstop is best haalbaar. Als we voor een verdere bestemming kiezen, splitsen we de reis op en boeken we een nachtje op een tussenpunt.

Bij het opstappen merkte ik op dat Flixbus sinds kort het boeken van zetels toelaat – voor wie aan het raampje wil zitten. De prijzen hiervoor van 3 tot 5 euro. Wil je zeker zijn van een plek van twee naast elkaar zonder kost dan moet je zelf tijdig opstappen of onderhandelen met een andere reiziger. Sommige buschauffeurs helpen mee in de organisatie maar de meesten trekken zich er weinig van aan…

Zelf op zoek gaan naar duizend terrassen in Rome… met de Flixbus?

  • Boek je ticket via de flixbus-app en niet via de website. Met de app kan je jouw bus in real time volgen en krijg je updates over eventuele vertragingen.
  • Als je toch via de website boekt, kan je wel je gsm-nummer opgeven en krijg je updates via sms.
  • Voorzie jezelf van voldoende drank en tussendoortjes!
  • Een simpel trucje om fris en monter op je bestemming aan te komen: af en toe rechtstaan en schoenen uitdoen!
  • Een rit met een overstap? Denk dan zeker eens na over de optie om de reis op te splitsen. It’s better to travel well, than to arrive (fast).
  • Blijf je toch wachten en heb je enkele uren overstaptijd? Misschien kan je je bagage wel achterlaten bij lokale handelaars in de buurt van het busstation en nog iets leuks gaan bekijken in de buurt! 
Wakker worden tussen te Zwitserse bergen…

Temptation Highway

De Autostrada Azzurro langs de Adriatische Zeekust is een fenomenaal bouwwerk. Tussen Genua en La Spezia volgt 100 km lang de ene viaduct na de andere tunnel – in een bijna belachelijk tempo en in alle mogelijke hoogtes en lengtes. Voor niet-autoliefhebbers en zélfs autohaters is het de ultieme omgekeerde relatietest… Temptation Highway! Hoed af voor de ingenieurs en arbeiders die dit in de jaren 60 van vorige eeuw voor elkaar kregen. Onvermoeibaar wringt de weg zich overal door en tussen de steil uit de zee oprijzende Ligurische heuvels, na iedere hindernis ontvouwt zich een ander spectaculair panorama.

Met de vlam in de pijp… de weg is de bestemming – en dat geldt niet in het minst voor de weg naar Italië, zelfs met de auto. Zeg dat een niet-autoliefhebber het gezegd heeft!

1001 verhalen-zonder-vliegen, alle 1001 goed!

Trolley, rugzak of handtas? Boon Breyne  en zijn vriendin willen niet kiezen, dus nemen ze het maar alle drie mee op reis. Avontuur in de bergen of chique winkels in de stad? Alletwee! Bus, trein of carpool? Allemaal even goed! Boon mailde ons vier foto’s met vier verhalen en we delen ze graag met de rest van de wereld, omdat er nooit genoeg verhalen kunnen zijn!

“Afgelopen winter vertrok ik vanuit België met de Flixbus.  Mijn vriendin kwam met de bus vanuit Italië, en we ontmoetten elkaar in Wenen. Daar verzeilden we in het Fiedler & Sohn Klavierhaus. Alhoewel we er duidelijk als studenten uitzagen zonder het vermogen om ons een piano aan te schaffen, liet de man in de winkel ons vrij om gelijk welke piano uit te proberen. Ondertussen werkte hij verder aan een andere piano, en dat tot lang na het officiële sluitingsuur. Een gezelligere situatie net voor Kerstmis konden we ons niet dromen!”

“De terugreis in eerste klasse – slechts enkele euro’s duurder dan tweede klasse – van Salzburg (Oostenrijk) naar Brussel diezelfde afgelopen winter was een waanzinnig toffe ervaring. We namen een Meridian-trein naar München, een ICE naar Köln en een Thalys naar Brussel voor €100 p.p.. Wachten in het station was nog nooit zo fijn, loungeruimtes zoals ik ze zag in de Oostenrijkse en Duitse stations, wanneer krijgen we die in België?”

“Het heerlijke aan reizen per bus, trein en al carpoolend is dat je door al dan niet voorziene tussenstops soms plots tijd krijgt in een plaats waar je altijd als eens wilde passeren. Op een mooie zomeravond belandde ik na een busreis vanuit het midden van het land in Aosta, in Noord-Italië aan de voet van de Alpen. Ik ging snel slapen, want ik was plotseling op het idee gekomen om de volgende ochtend van zodra de zon opkwam de berg op te wandelen. Helemaal ongepland stond ik in alle vroegte op een van de mooiste plekken waar ik ooit was – en dat totaal onverwacht! Het vooruitzicht op een ontbijt en een rit met BlaBlaCar konden mij toch nog overhalen om er niet voor altijd te blijven.”

“Met Blablacar ging ik dan over de Alpen tot aan het station van Martigny in de Rhônevallei in Zwitserland, want van daaruit zou ik de trein naar huis nemen. Het panorama tijdens de afdaling van de Col du Grand Saint-Bernard over de bocht van de Rhonevallei was gewoon te machtig, ik zou het nooit of te nimmer voor een vliegreis willen inruilen!