28 May 2020

Duim in de lucht of duim aan het scherm?

door Zomer Zonder Vliegen (Gast)
Inspiratie
28 May 2020

Duim in de lucht of duim aan het scherm?

door Zomer Zonder Vliegen (Gast)

Laura Van Bladel reisde zonder vliegtuig naar Georgië - we kunnen er op dit moment enkel van dromen. In vier delen vertelt ze in onze blog over deze lichtjes gekke onderneming. Vandaag deel 3: over liften en BlaBlaCar! 

Ik ben een grote fan van liften. Een toevallige gebeurtenis (lees: de kroegentocht in Bratislava liep een beetje uit en daarom miste ik de volgende ochtend mijn bus naar Belgrado) bracht me bij iets dat ik nog nooit eerder uitgeprobeerd had: BlaBlaCar. De ‘veiligere’ variant van liften beweren sommigen – maar de meningen daarover zijn verdeeld. Het concept: een app waarbij je als chauffeur mensen een rit aanbiedt tegen een vooraf afgesproken prijs. Mijn chauffeur was een jongeman onderweg met zijn vriendin. Het koppel had een plan: met de auto Europa rondreizen, daarbij zoveel mogelijk mensen een lift geven en op die manier een behoorlijk bedrag bij elkaar sprokkelen. Naast reisplan leek het bijna een businessplan, maar wel één dat mij zeer fijne ontmoetingen opleverde. Niet alleen met het rondreizende koppel zelf, maar ook met mijn andere medepassagiers: een man die zijn moeder meenam met BlaBlaCar om haar te laten kennismaken met die manier van reizen.

 Liften – met de duim in de lucht, of BlaBlaCar – met de duim op de smartphone?  Het kan alletwee fantastische ervaringen en  unieke ontmoetingen opleveren, al vind ik liften nog nét iets charmanter: er komt geen geld aan te pas, enkel pure goodwill of een random act of kindness van de chauffeur. Zomaar opgepikt worden en zoveel kilometer verder terug afgezet worden: het geeft mijn vertrouwen in de goedheid van mensen telkens weer een boost.

Tijdens de training outdoor education – de reden waarom ik in Georgië was, bleek één van de andere deelnemers ook een lifter, zo kreeg ik toch nog het liftavontuur waar ik op gehoopt had. Na de training liftten we samen het land door tot aan de grens. No kidding: Georgië is tot nu toe mijn favoriete lift-land. We moesten letterlijk nooit langer dan 5 minuten wachten, elke chauffeur was enorm vriendelijk en bij élke rit kregen we zomaar eten en/of drinken aangeboden. Twee chauffeurs namen ons zelfs mee om samen iets te gaan eten of een koffie te drinken. Wat een heerlijke gastvrijheid! Enige nadeel: de taal. Moest ik mijn vriend niet bij me gehad hebben als vertaler, zou de uitdaging een pak groter geweest zijn – de meeste jongere Georgiërs spreken anderzijds wel goed Engels. Dus ik blijf hoe dan ook bij mijn punt: alle lifters daarheen!

Alhoewel, liften is natuurlijk niet iets waarvoor je sowieso helemaal naar Georgië moet trekken, en zelfs niet naar het buitenland! Ook in ons eigenste Belgenlandje kan je de gekste lift-avonturen beleven. Eén van mijn meest memorabele ritten er eentje in Limburg: we werden opgepikt door… een ijsjeskar – mét ijsje op het einde!

Enkele tips voor lift-dummies: Ga ervoor! Ikzelf liftte in het buitenland nog nooit helemaal alleen. Maar na de positieve verhalen die ik hoorde van solo-hitchhikers, ga ik me er in de toekomst toch ook wel eens aan wagen. Als je niet alleen reist is het ideaal om met twee te zijn, zoniet kan je opsplitsen en er een wedstrijd van maken. Een ja kan je krijgen: je hoeft dus niet bang te zijn om mensen aan te spreken (bijvoorbeeld aan een tankstation). Op tijd vertrekken en de nodige marge inrekenen kan handig zijn, net als je altijd op een drukke plek laten afzetten, een plan B op zak hebben, je geduld niet verliezen, niet te snel opgeven en ten alle tijde positief blijven!

Voor mij is en blijft liften de leukste manier van reizen: avontuur en gevarieerde ontmoetingen gegarandeerd.  Probeer het zelf eens, en wie weet eindig je ook met een gratis ijsje!

Deel 1 ('de waarom-vraag') en deel 2 van het verhaal van Laura kan je hier en hier lezen. Deel 4 volgt later!