24 March 2019

Tropische perfectie, vluchtig geluk

Inspiratie
24 March 2019

Tropische perfectie, vluchtig geluk

Ik zag de foto passeren op youtube, geen flauw idee waar hij genomen was – het kan zowel in de Caraïben, de Stille Zuidzee of de Indische Oceaan zijn. Het is een archetypisch beeld van het ultieme tropische paradijseiland. Ik word er meestal warm noch koud van, maar deze foto – in combinatie met het dromerige deephouse-deuntje – prikkelde mijn verbeelding. Geen mens te zien op het hagelwitte strand, dat naadloos overgaat in het bijna rimpelloze wateroppervlak van de ondiepe zee. Ik loop in gedachten tot het uiterste puntje van het strand, met mijn voeten het tintelend warme oceaanwater in. De tropische perfectie wordt bijna voelbaar. Door mijn voornemen om niet langer te vliegen ontzeg ik mijzelf deze extatische plek, is het mij dat wel allemaal waard?

Ik zoom uit. Links zie ik houten paalhutten in de zee. Toeristisch resort. Aan de overkant van de baai ligt een cruiseschip voor anker. De betovering is verbroken. De perfectie wordt al snel banaal, eenheidsworst enkel goed voor social media. Met een zweem van fout leedvermaak bedenk ik hoe de plek er zou uitzien in het orkaanseizoen – Omgewaaide palmbomen, afgerukte takken, rommel op het strand.

Ach, ik overdrijf, en dat leedvermaak is  nergens voor nodig. Een tropisch eiland: het moet écht fantastisch zijn. En toch, ik moet er niet zo nodig naartoe. Moet ik de tropische perfectie met mijn eigen ogen gezien hebben om ervan te kunnen houden, om ze naar waarde te schatten, om er desnoods over te dromen? Voor een week of twee naar de andere kant van de wereld vliegen: zou het uiteindelijk voor niet meer dan enkel wat vluchtig, onbetekenend geluk leiden, al vervagend halfweg onderweg naar huis?

Het verlangen om de wereld te zien is één van mijn grootste drijfveren. Ik droom van maagdelijke stranden, ongerepte bossen, blauwe luchten, lange zomerdagen, de eindeloze weg. Maar toch, ik kies mijn dromen zorgvuldig. Ooit ga ik misschien eens voor langere tijd overzee, maar voorlopig is het goed zoals het is in Europa. In Europa, mijn Europa, mijn continent, worden al mijn dromen werkelijkheid.

Aan de Middellandse Zee staan ook palmbomen.